Sahih al-Bukhari, hedîsa 317
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مُوَافِينَ لِهِلاَلِ ذِي الْحِجَّةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهْلِلْ، فَإِنِّي لَوْلاَ أَنِّي أَهْدَيْتُ لأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ ". فَأَهَلَّ بَعْضُهُمْ بِعُمْرَةٍ، وَأَهَلَّ بَعْضُهُمْ بِحَجٍّ، وَكُنْتُ أَنَا مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، فَأَدْرَكَنِي يَوْمُ عَرَفَةَ وَأَنَا حَائِضٌ، فَشَكَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " دَعِي عُمْرَتَكِ، وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي، وَأَهِلِّي بِحَجٍّ ". فَفَعَلْتُ حَتَّى إِذَا كَانَ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ أَرْسَلَ مَعِي أَخِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ، فَخَرَجْتُ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ مَكَانَ عُمْرَتِي. قَالَ هِشَامٌ وَلَمْ يَكُنْ فِي شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ هَدْىٌ وَلاَ صَوْمٌ وَلاَ صَدَقَةٌ.
Ubeyd kurê Îsmaîl ji me re got: Ebû Usame ji me re got, Hişam ji bavê xwe, ew jî ji Aişeyê (r.a.) ragihand: Em di roja yekem a Zilhicceyê de ji bo Hecê derketin rê. Wê demê Resûlullah ﷺ got:
"Kî bixwaze ji bo Umreyê bikeve ihramê, bila bikeve. Heke min qurbaniya xwe neanîba, ez ê jî ji bo Umreyê biketime ihramê." Hinek ji me ji bo Umreyê û hinek jî ji bo Hecê ketin ihramê. Ez jî di nav wan kesên ku ji bo Umreyê ketibûn ihramê de bûm. Lê roja Erefeyê hat û ez ketim heyza mehane. Min ev yek gilî kir cem Pêxember ﷺ. Wî ferman da: "Umreya xwe bihêle, porê xwe veke û şe bike, paşê ji bo Hecê bikeve ihramê." Min wiha kir. Dema şeva Hesbeyê hat, wî birayê min Ebdurehman kurê Ebû Bekir bi min re şand. Em çûn Ten'îmê û li wir min li şûna umreya xwe ya berê, dîsa ji bo Umreyê ihram girêda. Hişam dibêje: Ji bo vê umreya qezayê ne hewcedariya qurbaniyê hebû, ne rojîgirtin û ne jî sedeqe.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aişe di dema umreyê de hayz bû û ji wê hat xwestin ku hecê bike.
Aişe di dema hecê de, berî ku merasîmên umreyê xwe temam bike, hayz bû. Pêxember ﷺ ji wê re ferman da ku hecê bike û paşê ji at-Tan'iemê dest bi umreyeke cîgir bike.
Rewşa pîroz e ku mirov tê de dikeve da ku merasîmên hecê an umreyê pêk bîne.
Heywanekî qurbanî ye ku wek beşek ji hin cureyên hecê bi xwe re tê an tê qurban kirin.
Cihek li derveyî herêma pîroz a Mekkeyê ye ku Aişe ji wir dest bi umreyê xwe kir.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku hayz jinê ji pêkanîna merasîmên hecê re nahêle, herçend ew tawafê heta ku paqij bibe paş dixe. Fermana ku wê umreyê bihêle û ji bo hecê bikeve îhramê di çarçoveya hukmên temettuʿ û cemkirina hecê û umreyê de tê nîqaşkirin. Mezhebên fiqhê di hin hûrguliyên vê rewşê û di mecbûriya qurbanê dema temettuʿê de cûda dibin; hevoka dawî ya Hişam diyar dike ku di vê rewşê de ji bo Aişeyê qurban, rojî an sedqe ne pêwîst bû.
- Hayz sedem nîne ku mirov ji hecê dev jê berde; ji kesekî pispor bipirse ka di rewşa xwe de merasîman çawa pêk bîne.
- Ger di dema hecê de astengiyeke nediyar derkeve, ji Pêxember ﷺ re wek mînak binêre: rêberiyê bixwaze û gavên hatine destnîşankirin bişopîne.
- Berî rêwîtiyê li ser hukmên îhramê, hecê û umreyê şîretê bistîne, da ku bizanî ger planên te biguherin çi bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.