Sahih al-Bukhari, hedîsa 3172
Ali ibn Abi Talib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ali ibn Abi Talib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَطَبَنَا عَلِيٌّ فَقَالَ مَا عِنْدَنَا كِتَابٌ نَقْرَؤُهُ إِلاَّ كِتَابُ اللَّهِ، وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ فَقَالَ فِيهَا الْجِرَاحَاتُ وَأَسْنَانُ الإِبِلِ، وَالْمَدِينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى كَذَا، فَمَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى فِيهَا مُحْدِثًا، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ، لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ، وَمَنْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ، وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ مِثْلُ ذَلِكَ.
Mihemed ji me re ragihand, Wekî' ji me re xeber da, ji E'meş, ji Îbrahîm et-Teymî, ji bavê wî, got: Elî (r.a.) ji me re xutbe xwend û got:
"Li cem me tu pirtûkeke ku em bixwînin nîne, ji bilî Pirtûka Allah û tiştên di vê pelgeyê de ne." Di wê pelgeyê de birîn û temenê devehan hatibûn nivîsandin. Û got: "Medîne heremeke pîroz e, ji çiyayê Ey'r heta filan cihî. Kî tê de karekî guneh bike an jî kesekî gunehkar lê bi cih bike, bila leneta Allah, milyaketan û hemû mirovan li ser wî be. Ji wî ne ferz û ne jî sunnet nayê qebûlkirin. Kî ji bilî mewlayên xwe yên rastîn kesên din wekî mewla qebûl bike, heman lenet li ser wî ye. Zimmeta (peymana parastinê ya) Misilmanan yek e; kî peymana Misilmanekî binpê bike, heman lenet li ser wî ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Medîne heremek e, û peymana parastinê ya misilmanekî daye hemû misilmanan girêdide.
Herêmek ku Allah parastin û rêgezên taybet ji bo wê destnîşan kiriye.
Soza ewlehiyê ya ku misilmanek dide kesekî û misilmanên din divê wê biparêzin.
Kesek an komek ku mirov bi girêdaneke dilsozî û parastinê ve girêdayî ye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku Medîne herêmeke pîroz û sînorkirî ye, ku tê de kirinên qedexekirî û parastina kesê ku wan dike bi tundî têne şermezarkirin. Gotina ku peymana parastina misilmanan yek e, wateya wê ev e ku civak divê soza derbasdar a ewlehiyê ya ku misilmanek daye biparêze; kesên din nikarin wê bixapînin. Faqîh şert û sînorên peymaneke wiha nîqaş dikin, lê prensîba ku ewlehiya hatiye dayîn divê bi sivikî neyê binpêkirin dipejirînin. Şîrovekarên klasîk beşa derbarê dilsoziya ji kesên din re, ne ji parêzvanên xwe re, bi qedexeya xapandinê û piştgiriya ne destûrdar ve girêdidin.
- Soza ewlehiyê nede heke nikarî wê pêk bînî, û peymana derbasdar a kesekî din biparêze.
- Ji kesekî re penah an piştgirî nede da ku kirina wê ya neheq veşêrî an bidomînî.
- Medîne û cihên din ên pîroz bi rêzgirtina rêgezên ku parastina wan diyar dikin, binirxîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.