Sahih al-Bukhari, hedîsa 3170
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ عَنِ الْقُنُوتِ. قَالَ قَبْلَ الرُّكُوعِ. فَقُلْتُ إِنَّ فُلاَنًا يَزْعُمُ أَنَّكَ قُلْتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ، فَقَالَ كَذَبَ. ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ ـ قَالَ ـ بَعَثَ أَرْبَعِينَ أَوْ سَبْعِينَ ـ يَشُكُّ فِيهِ ـ مِنَ الْقُرَّاءِ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَعَرَضَ لَهُمْ هَؤُلاَءِ فَقَتَلُوهُمْ، وَكَانَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَهْدٌ، فَمَا رَأَيْتُهُ وَجَدَ عَلَى أَحَدٍ مَا وَجَدَ عَلَيْهِمْ.
Asim ragihand: Min ji Enes (xwedî jê razî be) li ser Qunûtê pirsî. Wî got:
"Berî rûkûyê ye." Min got: "Falan kes îdia dike ku te gotiye piştî rûkûyê ye." Wî bersiv da: "Wî derew kiriye." Paşê wî ji me re qala Pêxember ﷺ kir ku wî piştî rûkûyê mehekê qunût xwend û li dijî hinek eşîrên Benî Suleym dua kir. Wî got: "Pêxember ﷺ çil an heftê (di vê de şik heye) Qur'anxwênan şandin ba hinek muşrîkan, lê wan ew girtin û kuştin, herçend di navbera wan û Pêxember ﷺ de peyman hebû. Min tu carî nedît ku Pêxember ﷺ ji bo kesekî ewqas xemgîn bûbe wekî ku ji bo wan bû."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî rükûyê kunût kir, dema ku peymanek bi awayekî giran hat binpêkirin.
Pêxember ﷺ çil an heftê xwendekarên Qur’anê şand cem komek mirovan. Ew hatin kuştin, tevî ku bi Pêxember ﷺ re peymanek hebû. Ji ber vê yekê, wî mehekê piştî rükûyê kunût kir û li dijî eşîrên Benu Suleym ên têkildar dua kir.
Dua û niyazek e ku di dema nimêjê de tê gotin.
Piştî rükûʿê, dema mirov di nimêjê de dîsa rast disekine.
Lihevhatineke pîroz e ku berpirsiyarî û parastina di navbera aliyan de diyar dike.
Zanyar ji vê derdixin ku kunût dikare di demên cuda de bê kirin. Enes dibêje ku adet ew bû ku kunût berî rükûyê bê kirin, lê Pêxember ﷺ di vê karesata taybet de piştî rükûyê kunût kir. Mezhebên fiqhê di derbarê awayê rast û dema kunûtê de cuda dibînin; lê ev rivayet bi awayekî eşkere nîşan dide ku kunût piştî rükûyê di girêdana bi bûyereke giran re hatiye vegotin. Rastkirina Enes jî girîngiya vegotina bi baldarî ya gotinên sahabeyan nîşan dide.
- Dema zanîna olî vediguhezînî, bala xwe bide gotina rast û kontekstê.
- Peymanê bi cih bîne û giraniya xiyanet û neheqiyê nas bike.
- Dema karesateke giran li civakekê dikeve, nimêj bike û ji Allah alîkariyê bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.