Sahih al-Bukhari, hedîsa 3208
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ قَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ خَلْقُهُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا، ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكًا، فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ، وَيُقَالُ لَهُ اكْتُبْ عَمَلَهُ وَرِزْقَهُ وَأَجَلَهُ وَشَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ. ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ الرُّوحُ، فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ لَيَعْمَلُ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ ذِرَاعٌ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ كِتَابُهُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، وَيَعْمَلُ حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّارِ إِلاَّ ذِرَاعٌ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".
Ji Ebdullah kurê Mesûd (r.a.) hatiye vegotin: Resûlê Allah ﷺ yê rastgo û rastderxistî got:
"Yek ji we di zikê diya xwe de çil rojan tê civandin, paşê ew qasî wext dibe xwîna tîr (eleqe), paşê ew qasî wext jî dibe perçeyek goşt (muzğa). Paşê Allah melekek dişîne û ferman dide wî ku çar tiştan binivîse: Emelê wî, rizqê wî, ecelê wî û gelo ew ê bedbext be an bextewar be. Paşê ruh tê berdan nav wî. Bêguman yek ji we dikare wisa emel bike ku di navbera wî û Bihiştê de tenê gaziyek (dirêjahiya enîşkê) bimîne, lê ya ku ji bo wî hatiye nivîsandin pêş dikeve û ew dest bi kirinên xelkê Dojehê dike. Û yek ji we dikare wisa emel bike ku di navbera wî û Dojehê de tenê gaziyek bimîne, lê ya ku ji bo wî hatiye nivîsandin pêş dikeve û ew dest bi kirinên xelkê Bihiştê dike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê rêça jiyana her kesî dizane, lê mirov ji ber hilbijartinên xwe berpirsiyar dimîne.
Qonaxeke destpêkê ya pêşketinê di zikê dayikê de, ku li vir wek xwîna girêdayî hatiye wergerandin.
Bi wateya peyvê, tiştek bi mezinahiya perçeyeke xwarinê ya hatî çêkirin; li vir qonaxeke pêşketinê di zikê dayikê de ye.
Zanîna û qederkirina pêşwext a Xwedê bi hilbijartin û encama dawî ya jiyana kesekî re li hev tê.
Zanyarên klasîk vê vegotinê di çarçoveya baweriyê bi qederê de nîqaş dikin: Xwedê her tiştî dizane û dinivîse, lê mirov bi rastî tev digerin û ji kirinên xwe berpirsiyar in. Beşa dawî hişyar dike ku bawermendiya xuya sedema xwe-mamîbûnê nîne û divê kes hêviya xwe ji rehmeta Xwedê nebire. Ji ber vê yekê, zanyar li ser sebat, kirinên dilpak û dawiyeke baş disekinin; qeder ne bihane ye ku mirov guneh hilbijêre an dev ji hewldanê berde.
- Bi dilpakî kirinên baş bike û ji Xwedê bixwaze ku heta dawiya jiyana xwe li ser rastiyê bimînî.
- Hilbijartinên xwe li ser qederê mexe: berpirsiyariyê hilgire, tobe bike û neheqiyê sererast bike.
- Li ser çarenûsa dawî ya kesekî din biryar nede; hêviya xwe bi rehmeta Xwedê ve girêde û ji xwe-mamîbûnê bitirse.
Ev vegotina Abdullah ibn Mes'ud jî qala qonaxên pêşketinê di zikê dayikê de, nivîsandina qederê û girîngiya dawiyê ya jiyana mirov dike.
Sahih al-Bukhari · #3190 (Sahih)Ev vegotina sahih ji heman berhevokê li ser afirandin û qederê ye û bi vî awayî çarçoveyeke zêde ji bo mijarê peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.