Sahih al-Bukhari, hedîsa 3294
Sa'd ibn Abi Waqqas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ali ibn Abdullahji al‑Bukhari re vegotعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Ya'qub ibn Ibrahimيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 3Bavê wî, Ibrahimأَبِي
- 4Salihصَالِحٍ
- 5Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 6Abd al‑Hamid ibn Abd ar‑Rahman ibn Zaydعَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ
- 7Muhammad ibn Sa'd ibn Abu Waqqasمُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ
- 8Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعِنْدَهُ نِسَاءٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ، عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ، فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ، قُمْنَ يَبْتَدِرْنَ الْحِجَابَ، فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضْحَكُ، فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلاَءِ اللاَّتِي كُنَّ عِنْدِي، فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ ". قَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتَ أَحَقَّ أَنْ يَهَبْنَ. ثُمَّ قَالَ أَىْ عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ، أَتَهَبْنَنِي وَلاَ تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْنَ نَعَمْ، أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ قَطُّ سَالِكًا فَجًّا إِلاَّ سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ ".
Se'd bin Ebî Weqqas (r.a.) ragihand: Carekê Omer (r.a.) ji bo dîtina Resûlullah ﷺ destûr xwest. Di wê demê de çend jinên ji Qureyşê li cem wî bûn, bi dengekî bilind bi wî re diaxivîn û daxwaza zêdetir alîkariya darayî dikirin. Gava Omer destûr xwest, ew jin rabûn û bi lez xwe veşartin. Resûlullah ﷺ destûr da Omer û di wê kêliyê de dikeniya. Omer got:
"Ya Resûlallah! Bila Allah te her tim bikenîne." Resûlullah ﷺ ferman kir: "Ez ecêbmayî mam ji van jinan ên ku li cem min bûn; gava wan dengê te bihîst, yekser xwe veşartin." Omer got: "Ya Resûlallah! Diviyabû ku ew ji te bitirsana." Paşê wî rûyê xwe da wan jinan û got: "Ey dijminên nefsa xwe! Ma hûn ji min ditirsin lê ji Resûlullah ﷺ natirsin?" Wan bersiv dan: "Erê, ji ber ku tu li gorî Resûlullah ﷺ sertir û hişktir î." Li ser vê yekê Resûlullah ﷺ ferman kir: "Bi wî Zatê ku canê min di destê wî de ye, Şeytan tu carî te di rêyekê de nabîne ku ew jî heman rêyê hilbijêre; belkî ew rêyeke din ji ya te cuda hildibijêre."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
‘Umer bandoreke wisa bandor li ser Şeytanê hişt ku rêyek din hilbijêre.
Dema ‘Umer ket hundir, jin li pişt dabeşkerê xwe vekişiyan.
Gotineke mecazî ye ku dûrketina Şeytan ji ‘Umerê, ji ber sebat û xwedîtirsiya wî, vedibêje.
Zanyarên klasîk di gotina derbarê rêya din a Şeytan de fezîleteke taybet a ‘Umer û nîşaneke sebatê wî li hemberî xirabiyê dîtin. Wan herwiha ji vê yekê derxist ku Pêxember ﷺ bi nermî bi mirovan re tevdigeriya; jin ‘Umer wekî kesekî tundtir û hişktir dan nasîn. Ev vegotin pesnê ‘Umer e, ne qaîdeyeke giştî ku tundî bi xwe fezîlet e.
- Li hemberî ceribandinan sebatê xwe pêş bixe û bi zanebûn ji rewşên ku bawerî û xwezaya te dixin ceribandinê dûr bikeve.
- Sînorên zelal bi nermiya ku Pêxember ﷺ ji yên din re nîşan dida re tevlihev bike.
- Taybetmendiyên baş ên kesekî bilind binirxîne, bêyî ku tevgereke wî ya kêmtir baş wek nimûneyeke şopandinê pêşkêş bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.