Sahih al-Bukhari, hedîsa 3358
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمْ يَكْذِبْ إِبْرَاهِيمُ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ إِلاَّ ثَلاَثَ كَذَبَاتٍ ثِنْتَيْنِ مِنْهُنَّ فِي ذَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، قَوْلُهُ {إِنِّي سَقِيمٌ } وَقَوْلُهُ {بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا}، وَقَالَ بَيْنَا هُوَ ذَاتَ يَوْمٍ وَسَارَةُ إِذْ أَتَى عَلَى جَبَّارٍ مِنَ الْجَبَابِرَةِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ هَا هُنَا رَجُلاً مَعَهُ امْرَأَةٌ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ، فَسَأَلَهُ عَنْهَا. فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَ أُخْتِي، فَأَتَى سَارَةَ قَالَ يَا سَارَةُ، لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرُكِ، وَإِنَّ هَذَا سَأَلَنِي، فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّكِ أُخْتِي فَلاَ تُكَذِّبِينِي. فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا، فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ ذَهَبَ يَتَنَاوَلُهَا بِيَدِهِ، فَأُخِذَ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكِ. فَدَعَتِ اللَّهَ فَأُطْلِقَ، ثُمَّ تَنَاوَلَهَا الثَّانِيَةَ، فَأُخِذَ مِثْلَهَا أَوْ أَشَدَّ فَقَالَ ادْعِي اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكِ. فَدَعَتْ فَأُطْلِقَ. فَدَعَا بَعْضَ حَجَبَتِهِ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَمْ تَأْتُونِي بِإِنْسَانٍ، إِنَّمَا أَتَيْتُمُونِي بِشَيْطَانٍ. فَأَخْدَمَهَا هَاجَرَ فَأَتَتْهُ، وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ مَهْيَا قَالَتْ رَدَّ اللَّهُ كَيْدَ الْكَافِرِ ـ أَوِ الْفَاجِرِ ـ فِي نَحْرِهِ، وَأَخْدَمَ هَاجَرَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ تِلْكَ أُمُّكُمْ يَا بَنِي مَاءِ السَّمَاءِ.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Îbrahîm (a.s.) ji bilî sê caran tu carî derew negotiye. Du ji wan ji bo raziya Allah bûn: Yekem gotina wî ya
«Bi rastî ez nexweş im» û duyem jî gotina wî ya «Na, ev pûtê mezin ew kiriye». Sêyemîn bûyer wiha ye: Rojekê dema ku Îbrahîm (a.s.) û Sara di rêwîtiyê de bûn, gihîştin herêma zordarekî. Ji zordar re hate gotin: «Li vir mêrek heye û jineke pir xweşik pê re ye.» Zordar şande cem Îbrahîm û jê pirsî ka ev jin kî ye. Îbrahîm got: «Xwişka min e.» Paşê çû cem Sarayê û got: «Ey Sara! Li ser rûyê erdê ji bilî min û te tu mumin tune ye. Vî zilamî ji min pirsî û min jê re got ku tu xwişka min î, lewma gotina min derew neke.» Zordar Sara xweste cem xwe. Dema ket hundir, destê xwe dirêj kir da ku bigire, lê hat girtin û felc bû. Got: «Ji bo min dua bike, ez ê zirarê nedom te.» Sara dua kir û ew azad bû. Cara duyem dîsa hewl da bigire, lê wekî cara yekem an jî girantir hat girtin. Dîsa got: «Ji bo min dua bike, ez ê zirarê nedom te.» Sara dua kir û ew azad bû. Paşê yek ji parastvanên xwe gazî kir û got: «We ne mirov aniye cem min, we şeytan aniye!» Paşê Hacer wekî xizmetkar da Sarayê. Sara vegeriya dema ku Îbrahîm (a.s.) li ser lingan nimêj dikir. Wî bi destê xwe îşaret kir û pirsî: «Çi qewimî?» Sara bersiv da: «Allah plana kafir (an jî fasîq) vegerand ser stûyê wî û Hacer da min wekî xizmetkar.» Ebû Hureyre dibêje: «Ey Kurên Ava Ezman (ey Ereb)! Ew dayika we ye.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibrâhîm ﷺ bi axaftina peyivî Sara parast, lê Xwedê ew ji zordar parast.
Rêveberek ku desthilatdariya xwe ji bo zilmkirina kesên din bikar tîne.
Li gorî raveya alimên, Ibrâhîm ﷺ Sara wek xwişka xwe di baweriyê de bi nav kir.
Sara Hacer wek xizmetkar wergirt; Hacer paşê bû diya Îsmaîl.
Şîrovekarên klasîk tekez dikin ku divê ev sê gotin wekî xapandina ji bo berjewendiya kesane neyên fêmkirin. Yên yekem û duyem ji bo dawiya Allah bûn, û ya sêyem jî gotineke hişyar bû ku Sara ji zordar diparast. Alim li vir cudahiya di navbera derewîna rasterast û îşareteke bi niyeta rast de nîqaş dikin. Ev vegotin derewkirina rojane rewa nake: gotineke dudilî sedemeke maqûl dixwaze û divê bibe sedema zilmê.
- Di rewşeke xeternak de peyvan hilbijêre ku parastinê peyda bikin bêyî ku tu zilmê li kesên din bikî.
- Ji bo berjewendiya xwe an jî ji bo dûrketina ji berpirsiyariyê gotinên dudilî bi kar neîne.
- Ji Allah parastin û alîkariyê bixwaze û tu bixwe dest nedê zordariyê an xapandinê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.