Sahih al-Bukhari, hedîsa 346
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ شَقِيقَ بْنَ سَلَمَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَرَأَيْتَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذَا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ، مَاءً كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يُصَلِّي حَتَّى يَجِدَ الْمَاءَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُ بِقَوْلِ عَمَّارٍ حِينَ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كَانَ يَكْفِيكَ " قَالَ أَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِذَلِكَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَدَعْنَا مِنْ قَوْلِ عَمَّارٍ، كَيْفَ تَصْنَعُ بِهَذِهِ الآيَةِ فَمَا دَرَى عَبْدُ اللَّهِ مَا يَقُولُ فَقَالَ إِنَّا لَوْ رَخَّصْنَا لَهُمْ فِي هَذَا لأَوْشَكَ إِذَا بَرَدَ عَلَى أَحَدِهِمُ الْمَاءُ أَنْ يَدَعَهُ وَيَتَيَمَّمَ. فَقُلْتُ لِشَقِيقٍ فَإِنَّمَا كَرِهَ عَبْدُ اللَّهِ لِهَذَا قَالَ نَعَمْ.
Şeqîq kurê Seleme ragihand: Ez li gel Ebdulla û Ebû Mûsa bûm; wî ji yê din re got:
"Ey Ebû Ebdirrehman! Gelo tu çi dibêjî eger kesek cunub bibe û av nebîne, divê çi bike?" Ebdulla bersiv da: "Heta ku avê nebîne, nimêj neke." Ebû Mûsa got: "Lê tu li ser gotina Emmar çi dibêjî, dema ku Pêxember ﷺ jê re gotibû: 'Ew bes bû ji te re'?" Ebdulla got: "Ma te nedît ku Omer bi vê yekê razî nebû?" Ebû Mûsa got: "Baş e, em ji gotina Emmar derbas bibin, lê tu li ser vê ayetê çi dibêjî?" Ebdulla nizanibû çi bibêje û bêdeng ma, paşê got: "Eger me di vê mijarê de destûr bidaya wan, hema ku av hinekî sar bibûya, yek ji wan dê ew bihîşta û teyemmûm bikira." Şeqîq got: Min ji Şeqîq re got: "Wê demê Ebdulla ji ber vê sedemê teyemmûm mekrûh didît?" Wî bersiv da: "Erê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Nîqaş nîşan dide ku teyemmum di rewşa nepakiya mezin a ayînî de jî destûr e.
Rewşa nepakiya mezin a ayînî ye ku bi gelemperî guslê tevahî pêdivî dike.
Pakbûna ayînî bi axa paqij an tozê ye, dema ku av tune be an nayê bikaranîn.
Gotinên Abdullah ibn Mes'ud nîşana dudiliya wî ne; ew delîl nînin ku teyemmum di rewşa nepakiya mezin a ayînî de destûr nîne. Abu Musa behsa ayeta Quranê ya derbarê teyemmumê û gotina Pêxember ﷺ ya ji Ammar re dike. Faqîhên klasîk teyemmumê wekî şûna guslê dipejirînin dema ku şert tên bicihanîn û av tune be an bikaranîna wê zirarê bide. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî hûrguliyên derbarê axa pêwîst, kiryar û şertan nîqaş dikin, lê bingehê vê şûndegirtinê dipejirînin.
- Rêzikên teyemmumê fêr bibe da ku bizanî dema av tune ye an bikaranîna wê zirarê dide çawa nimêj bikî.
- Pratîka xwe ya olî li ser Quranê û rivayetên pêbawer ên Pêxember ava bike û cudahiyên nêrînan bi baldarî bixwîne.
- Ji ber tunebûna avê nimêjê neke; heke gumanên te hene, ji alimê pispor li ser awayê rast bipirse.
Li wir Abu Wa'il ji Abu Musa dipirse gelo kesekî bê av divê nimêjê bihêle; ev rasterast bi mijara teyemmumê ya vê rivayetê ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #347 (Sahih)Ev rivayet vegotineke hevaheng a gotûbêja wan derbarê teyemmuma Ammar û nimêja bê av de dihewîne.
Sahih al-Bukhari · #338 (Sahih)Tecrûbeya Ammar û rêberiya fêrker a Pêxember ﷺ bingehê teyemmumê zelal dikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.