Sahih al-Bukhari, hedîsa 338
Ammar ibn Yasir rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Bavê wî, Abd
- 1Adamji al‑Bukhari re vegotآدَمُ
- 2Shu'baشُعْبَةُ
- 3Al‑Hakamالْحَكَمُ
- 4Dharrذَرٍّ
- 5Sa'id ibn Abd ar‑Rahman ibn Abzaسَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى
- 6Bavê wî, Abdأَبِيهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أُصِبِ الْمَاءَ. فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَمَا تَذْكُرُ أَنَّا كُنَّا فِي سَفَرٍ أَنَا وَأَنْتَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ، وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَصَلَّيْتُ، فَذَكَرْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ". فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِكَفَّيْهِ الأَرْضَ، وَنَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ.
Adem ji me re got: Şu‘be ji me re got: Hekem ji me re got: Ji Zerr, ji Se‘îd kurê Ebdurrehman kurê Ebza, ji bavê wî hatiye ragihandin: Mêrekî hat cem Omer kurê Xettab û got:
"Min cunub bûm lê av nedît." Ammar kurê Yasir ji Omer kurê Xettab re got: "Ma tu nayê bîra xwe ku em di rêwîtiyekê de bûn, min û tu? Te nimêj nekir, lê ez li erdê gêr bûm û min nimêj kir. Min ev yek ji Pêxember ﷺ re got û Pêxember ﷺ ferman kir: 'Bi tenê ev qas besî te dibû.' Paşê Pêxember ﷺ bi her du destên xwe li erdê da, pif kir nav wan û paşê rûyê xwe û her du destên xwe pê mesh kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema ku av tune, tehemmûma bi axa paqijê ji bo rû û destan bes e.
Zilamek ji Umar ibn al-Khattab pirsî ku dema ketibû rewşa cenabetê, lê av nedît, divê çi bike. Ammar ji Umar re rêwîtiyek berê bi bîr xist û got ka Pêxember ﷺ ew derbarê tehemmûmê de çawa hîn kiribû.
Rewşeke nepaqijiya mezin a olî ku bi gelemperî guslê pêdivî dike.
Paqqijîna olî bi axa paqij, dema av tune be an nayê bikaranîn.
Rûyê paqij ê erdê ku di tehemmûmê de rû û dest pê têne masîn.
Zanyar ji vê derdixin ku dema kesek di rewşa cenabetê de av nebîne, tehemmûm dikare guslê jî bigire. Pêxember ﷺ rêbazeke hêsan ji Ammar re hîn kir: destan li ser axê bixe, tozê ji wan rijîne û paşê bi wan rû û destan bimasîne. Mezhebên fiqhê li ser awayê rast ê kirinê û sînorên beşa ku divê were masîn nîqaş dikin; hedîsê diyar dike ku ne hewce ye tevahiya laş bi axê were nixumandin.
- Heke tu av nebînî, rêgezên rast ên tehemmûmê hîn bibe û di wextê diyarkirî de nimêj bike.
- Rêbaza hêsan a hatî hînkirin bişopîne û paqqijîna olî ji ya çavkaniyan pêdivî dikin zêdetir zehmet neke.
- Zanînê bi rêzê parve bike û alîkariya kesên din bike ku di mijarên îbadetê de ravekirinên pêbawer bibînin.
Ev rivayeta Sahih ji heman zincîrê bîranîna Ammar a bûyera bi Umar re û hînkirina tehemmûmê vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #340 (Sahih)Ev rivayeta Sahih jî şahidiya Ammar ya derbarê rêwîtiyê û awayê diyarîkirî yê tehemmûmê de vedigire.
Sahih al-Bukhari · #336 (Sahih)Ev rivayeta Sahih li ser tehemmûmê ye û mijara paqqijîna olî bê av temam dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.