Sahih al-Bukhari, hedîsa 3475
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Aisha
- 1Qutayba ibn Sa'idji al‑Bukhari re vegotقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
- 2Laythلَيْثٌ
- 3Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 4Urwaعُرْوَةَ
- 5Aishaعَائِشَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ، فَقَالَ وَمَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ ابْنَةَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ".
Ayişe (r.a.) wiha rivayet dike: Qureyşiyan ji ber rewşa wê jina eşîra Mexzûmê ya ku diziyê kiribû, gelek xemgîn bûn. Wan gotin:
"Kî dikare li cem Resûlullah ﷺ ji bo wê şefaetê bike?" Hinekên din gotin: "Ji bilî Usame kurê Zeyd, hezkiriyê Resûlullah ﷺ, kî cesaret dike vê yekê bike?" Lewma Usame bi Resûlullah ﷺ re axivî. Resûlullah ﷺ jê re got: "Ma tu di yek ji sînorên cezayên Allah de şefaetê dikî?" Paşê rabû ser xwe û xutbe da û wiha ferman kir: "Ew ên beriya we tenê ji ber vê yekê helak bûn: Dema kesekî navdar ji wan diziyê bikira, ew nedidan cezakirin; lê dema kesekî lawaz diziyê bikira, cezaya Allah li ser wî bicîh dianîn. Sond be bi Allah! Eger Fatima keça Mihemed diziyê bikira, min dê destê wê bibiriya."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dadperwerî divê ne girêdayî esl û nasnameya kesekî an jî rewşa wî ya civakî be.
Qureyşiyan ji bo jinekê ji eşîra Makhzumê ku dizî kiribû şefaet xwestin. Usama ibn Zayd di derbarê vê mijarê de bi Pêxember ﷺ re axivî.
Li ser navê kesekî daxwazkirina muameleya baştir ji bo mijara wî.
Di hiqûqa îslamî de: cezayên ku ji bo hin sûcan bi qanûnê hatine diyarkirin.
Kesek ku di civakê de rêzê jê re heye an xwedî pozîsyoneke bilind e.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku divê qanûn li ser bingeha esl, dewlemendî an rewşa civakî bi awayekî hilbijartî neyê sepandin. Hişyariyê li dijî cudakirinê û astengkirina dozekê ye piştî ku ew bi awayekî qanûnî pêşkêşî desthilata berpirsiyar bûye. Hadîs herwiha tekez dike ku şefaet nabe amûrek ji bo betal kirina rêgezeke qanûnî ya diyarkirî ji bo kesekî xwedî îmtiyaz. Sepandina hududê di destê desthilata berpirsiyar de ye û şertên hiqûqî hene; ev gotin destûrê nade ku mirov dadperweriyê bi destê xwe pêk bîne.
- Rêgezan bi awayekî wekhev bi kar bîne, bêyî ku rewşa civakî an têkiliyên malbatî yên kesekî bibînin.
- Gilî û daxwazan bi rêbazên dadperwer û di destê desthilata berpirsiyar de çareser bike; dadperweriyê bi destê xwe pêk neyne.
- Dema ku ji bo kesekî şefaet dikî, dadperweriyê bixwaze, ne muameleyeke taybet.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.