Sahih al-Bukhari, hedîsa 3615
Al-Bara' ibn Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Al‑Bara ibn Azib
- 1Muhammad ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ
- 2Ahmad ibn Yazid ibn Ibrahim Abu al‑Hasan al‑Harraniأَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ
- 3Zuhayr ibn Mu'awiyaزُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ
- 4Abu Ishaqأَبُو إِسْحَاقَ
- 5Al‑Bara ibn Azibالْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ، فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلاً فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثِ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي. قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ، وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ، فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا، وَمِنَ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ، وَخَلاَ الطَّرِيقُ لاَ يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ، فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ، لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ، وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ، وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً، وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ. فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ، فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلاَمُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ. قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمُ. قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ. فَأَخَذَ شَاةً. فَقُلْتُ انْفُضِ الضَّرْعَ مِنَ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى. قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الأُخْرَى يَنْفُضُ، فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْتَوِي مِنْهَا، يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ، فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ، فَصَبَبْتُ مِنَ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ، فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ قَالَ ـ فَشَرِبَ، حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ " أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ ". قُلْتُ بَلَى ـ قَالَ ـ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَ مَا مَالَتِ الشَّمْشُ، وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ، فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " لاَ تَحْزَنْ، إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ". فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا ـ أُرَى فِي جَلَدٍ مِنَ الأَرْضِ، شَكَّ زُهَيْرٌ ـ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَىَّ فَادْعُوَا لِي، فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ. فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَجَا فَجَعَلَ لاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ قَالَ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا. فَلاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ رَدَّهُ. قَالَ وَوَفَى لَنَا.
El-Bera' bîn Azib (r.a) wiha rivayet dike: Ebû Bekir (r.a) hat mala bavê min û jê kurtanek kirî. Wî ji Azib re got:
"Kurê xwe bişîne da ku wê bi min re hilgire." Min ew bi wî re hilgirt û bavê min jî ji bo standina diravê kurtanê li pey me hat. Bavê min jê re got: "Ey Ebû Bekir! Dema te bi Resûlullah ﷺ re koç kir, çi qewimî ji min re vebêje." Wî got: "Erê, me tevahiya şevê rêwîtî kir û roja din jî heta nîvro berdewam kir. Di wê demê de ji ber germahiya zêde kes li ser rê nedihat dîtin. Paşê em gihîştin kevirekî dirêj ku siya wî hebû û tavê hîn negihîştibû wir. Em li wir peya bûn. Min bi destê xwe ji bo Pêxember ﷺ cihekî rast kir û postek lê raxist. Min got: 'Ey Resûlullah! Razê, ez ê derdora te biparêzim.' Ew razan û ez derketim ku derdorê biparêzim. Ji nişkê ve min çavdêrek dît ku bi pezê xwe ber bi wî kevirî ve dihat; armanca wî jî wekî ya me bû. Min jê pirsî: 'Ey xort! Tu yê kê yî?' Wî got: 'Ez yê mêrekî ji xelkê Medîne an Mekkeyê me.' Min got: 'Di pezê te de şîr heye?' Wî got: 'Erê.' Min got: 'Tu dikarî ji me re biçoşînî?' Wî got: 'Erê.' Wî mihyek girt. Min jê re got: 'Guhê wê ji toz, pirç û gemarê paqij bike.'" (Rivayetker dibêje: Min dît ku El-Bera' destekî xwe li yê din dixist da ku nîşan bide ka çavdêr çawa tozê paqij dike.) "Wî di firaçekê de hinek şîr çoşand. Li cem min tûrikekî çermîn hebû ku min ji bo Pêxember ﷺ hilgirtibû da ku jê vexwe û destnimêjê bigire. Ez hatim cem Pêxember ﷺ, lê min nexwest wî hişyar bikim. Lê dema ez gihîştim wî, wî xwe hişyar kiribû. Min av rijand ser şîr heta ku binê wê sar bû. Paşê min got: 'Ey Resûlullah! Vexwe.' Wî vexwar heta ku ez têr bûm. Paşê wî pirsî: 'Ma ne dema rêwîtiyê ye?' Min got: 'Belê.' Piştî ku tav xwar bû, me rêwîtî kir. Suraqa bîn Malik li pey me hat. Min got: 'Ey Resûlullah! Em hatin dîtin!' Wî got: 'Xemgîn nebe, bêguman Allah bi me re ye.' Pêxember ﷺ li ser wî dua kir û lingên hespê wî heta zikê wî di erdê de çûn." (Zuheyr guman dike ku gelo Ebû Bekir gotiye 'di erdê hişk de'.) "Suraqa got: 'Ez dibînim ku we li ser min dua kiriye. Ji bo min duaya xêrê bikin, bi Allah sond, ez ê yên ku li we digerin vegerînim.' Pêxember ﷺ ji bo wî dua kir û ew xelas bû. Piştî wê, her kîngê wî kesek li ser rê didît, digot: 'Min li vir li wan geriya, ew li vir nînin.' Wî her kesê ku didît vedigerand. Wî soza xwe ya ji me re pêk anî."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir di dema hîcretê de parastiya Pêxember ﷺ kir û xwe spart Allahê.
Ev çîrok di dema hîcreta Pêxember ﷺ û Ebû Bekir ji Mekkeyê berbi Medîneyê de diqewime. Rivayet rêwîtiya wan, cihê bêhnvedanê yê li ser rê û şopandina wan ji aliyê Suraqah ibn Malik ve vedibêje.
Koçkirina Pêxember ﷺ û hevalên wî ji Mekkeyê berbi Medîneyê.
Ev ji bo vê rivayetê derbas nabe.
Kîsikek ji çerm ku rêwiyan av tê de ji bo vexwarin û paqijkirinê diparastin.
Zanyar ji vê çîrokê derdixin ku xwe spartina Allahê bi tedbîrên pratîkî re têkildar e: Ebû Bekir nobet digirt, li pêdiviyên rêwîtiyê dinêrî û derdorê dişopand. Gotina «Allah bi me re ye» baweriya bi alîkariya Allahê nîşan dide, lê wateya wê ew nîne ku mirov xetere an zehmetiyê paşguh bike. Herwiha, ev çîrok qîmeta taybet a Ebû Bekir wek hevalê Pêxember ﷺ di dema hîcretê de û pêkhatina kerametê bi destûra Allahê nîşan dide. Soza Suraqah û alîkariya wî ji bo vegerandina şopîneran girîngiya pêkanîna peymanan radixe ber çavan.
- Dema tu bi karekî dijwar re rû bi rû dibî, tedbîrên konkret bistîne û di heman demê de xwe bide Allahê.
- Di rêwîtiyê de bi awayekî çalak li rehetiya û ewlehiya hevalên xwe binêre.
- Sozên xwe pêk bîne û alîkariya kesên din bike da ku zirar an neheqî neyê kirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.