Sahih al-Bukhari, hedîsa 3685
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ وُضِعَ عُمَرُ عَلَى سَرِيرِهِ، فَتَكَنَّفَهُ النَّاسُ يَدْعُونَ وَيُصَلُّونَ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ، وَأَنَا فِيهِمْ، فَلَمْ يَرُعْنِي إِلاَّ رَجُلٌ آخِذٌ مَنْكِبِي، فَإِذَا عَلِيٌّ فَتَرَحَّمَ عَلَى عُمَرَ، وَقَالَ مَا خَلَّفْتَ أَحَدًا أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أَلْقَى اللَّهَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ مِنْكَ، وَايْمُ اللَّهِ، إِنْ كُنْتُ لأَظُنُّ أَنْ يَجْعَلَكَ اللَّهُ مَعَ صَاحِبَيْكَ، وَحَسِبْتُ أَنِّي كُنْتُ كَثِيرًا أَسْمَعُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ذَهَبْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَخَرَجْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ.
Îbn Ebbas (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku cenazeyê Umer (r.a.) li ser textê wî hat danîn, beriya ku were rakirin xelkê li dora wî kom bûn û jê re dua dikirin û nimêj dikirin, ez jî di nav wan de bûm. Ji nişka ve min hîs kir ku kesekî dest da milê min; dema min nihêrî dîtim ku ew Elî bîn Ebû Talib e. Elî ji bo Umer rehma Xwedê xwest û got:
"Bi Xwedê sond! Min tu kesek wek te li pey xwe nehiştiye ku ez hez bikim bi kiryarên mîna yên wî re derkevim pêşberî Xwedê. Bi Xwedê sond! Min her tim guman dikir ku Xwedê dê te li gel her du hevalên te bihêle, ji ber ku min gelek caran dibihîst ku Pêxember ﷺ digot: 'Ez, Ebû Bekir û Umer çûn'; 'Ez, Ebû Bekir û Umer ketin hundir'; û 'Ez, Ebû Bekir û Umer derketin'."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî mirina Umer, Elî pêşkeftiya wî ya di dînê de û têkiliya wî bi Pêxember ﷺ re pesn da.
Ebû Bekir û Pêxember ﷺ, ku Elî hêvî dikir Umer di Axîretê de li cem wan be.
Ji Xwedê xwestina rehmet û lêborînê ji bo kesekî.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku Elî ji ber kirinên baş û têkiliya xwe ya nêzîk bi Pêxember ﷺ re, Umer pir bilind dinirxand. Ev gotin herwiha nîşan dide ku piştî mirina kesekî ji bo wî dua kirin û taybetmendiyên wî yên baş anîn ziman destûrdayî û pesindayî ye. Gotina derbarê cihê Umer li cem her du hevalên xwe de hêviya Elî ye, ne biryareke serbixwe li ser Axîretê.
- Piştî mirina kesekî, bi dilsozî dua bike ku Xwedê rehmeta xwe lê bike.
- Taybetmendiyên baş ên kesên din bibêje, bêyî ku xeletiyên wan veşêre an zêde bike.
- Li pey hevaltiya kesên ku te ber bi kirinên baş û têkiliya xurtir bi Xwedê re dikin, bigere.
Ev riwayet Umer wekî çavkaniya hêzê ji bo misilmanan vedibêje û bi nirxandina bilind a Elî ji bo karakter û baweriya wî re li hev tê.
Sahih al-Bukhari · #3683 (Sahih)Riwayet behsa cihê taybet ê Umer li cem Pêxember ﷺ dike û bi vî awayî mînakeke têkildar a şiyanên wî pêşkêş dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.