Sahih al-Bukhari, hedîsa 3733
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ ذَهَبْتُ أَسْأَلُ الزُّهْرِيَّ عَنْ حَدِيثِ الْمَخْزُومِيَّةِ، فَصَاحَ بِي، قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَلَمْ تَحْتَمِلْهُ عَنْ أَحَدٍ قَالَ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابٍ كَانَ كَتَبَهُ أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ امْرَأَةً مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ سَرَقَتْ، فَقَالُ��ا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَجْتَرِئْ أَحَدٌ أَنْ يُكَلِّمَهُ، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، فَقَالَ " إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ الضَّعِيفُ قَطَعُوهُ، لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ".
Elî (r.a.) ragihand: Sufyan (r.a.) ragihand: Ez çûm ba Zührî da ku li ser hedîsa jina Mexzûmiyê bipirsim, lê ew bi min re hêrs bû. Min ji Sufyan re got:
"Ma te ev yek ji kesekî din qebûl nekir?" Wî got: "Min ew di pirtûkekê de dît ku Eyyûb bîn Mûsa ji Zührî, Zührî ji Urwe, û Urwe jî ji Aişe (r.a.) nivîsibû." Aişe (r.a.) dibêje: Jineke ji Benî Mexzûm dizî kir. Xelkê got: "Kî dikare ji bo wê li cem Pêxember ﷺ şefaetê bike?" Kesî newêribû ku bi wî re biaxive, tenê Usame bîn Zeyd bi wî re axivî. Pêxember ﷺ ferman: "Di nav Îsraîliyan de, gava mirovekî payebilind dizî bikira, wan ew berdidan; lê gava mirovekî lawaz dizî bikira, wan destê wî jê dikirin. Heke Fatime dizî bikira, min ê jî destê wê jê bikira."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dadperwerî dixwaze ku heman rêgez hem ji bo kesên bandordar hem jî ji bo kesên lawaz bên sepandin.
Jinek ji Benu Mexzûm dizî kiribû. Mirovan kesek digeriya ku li cem Pêxember ﷺ ji bo wê navbeynî bike; Usame ibn Zeyd wisa kir. Pêxember ﷺ behsa dadweriya neyekser di nav Bênî Îsraîl de kir û got ku heta Fatime jî, heke dizî bikira, ji ceza nayê berdan.
Qebîleyeke bandordar a Qureyşê, qebîleya Mekkeyê.
Daxwazek ji kesekî xwedî desthilat re ku ji bo kesekî din piştgirî bike.
Fatime keça Pêxember ﷺ bû; navê wê destnîşan dike ku têkiliyên malbatî jî pêşîniyê nadin.
Zanyar ji vê yekê digihîjin wê encamê ku dadperwerî dixwaze ku rêgez bi esl, rewş an bandora kesekî ve girêdayî nebin. Divê navbeynîkirin neyê bikaranîn da ku kesekî xwedî îmtiyaz ji cezayeke diyarkirî xilas bike. Gotina li ser Fatime vê prensîbê xurt dike û destûrê nade kesekî ku xwe dadwer bike: sepandina ceza û tedbîrên qanûnî erkê desthilata berpirsiyar e û divê şertên pêwendîdar bên bicihanîn. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî di berhemên xwe yên fiqhê de dizî û şertên cezaya destnîşankirî vedikolin; ev rîwayet destûrê nade ku bê desthilat an delîl kesek were cezakirin.
- Binpêkirinekê li gorî heman rêgezan binirxîne, bêyî ku esl an rewşa civakî ya kesê têkildar were berçavgirtin.
- Bandor an têkiliyên kesane bi kar neyne da ku kesek ji nirxandineke qanûnî xilas bike.
- Sepandina ceza û tedbîrên qanûnî tenê bihêle desthilata berpirsiyar bike û delîl û şertên pêwîst li ber çavan bigire.
Ev rîwayet xemgîniya Qureyşiyan û hewla navbeynîkirina Usame ibn Zeyd vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #3731 (Sahih)Ev guhertoya heman çîroka jina ji Benu Mexzûm e û alîkariya têgihîştina çarçoveya bûyerê dike.
Sahih al-Bukhari · #3735 (Sahih)Ev hedîs agahiyên din li ser Usame dide, yê ku di vê çîrokê de ji bo jinê navbeynî kir.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.