Sahih al-Bukhari, hedîsa 3854
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ جَاءَ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ بِسَلَى جَزُورٍ، فَقَذَفَهُ عَلَى ظَهْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ فَأَخَذَتْهُ مِنْ ظَهْرِهِ، وَدَعَتْ عَلَى مَنْ صَنَعَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ الْمَلأَ مِنْ قُرَيْشٍ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ، وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ، وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ، وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ ـ أَوْ أُبَىَّ بْنَ خَلَفٍ ". شُعْبَةُ الشَّاكُّ ـ فَرَأَيْتُهُمْ قُتِلُوا يَوْمَ بَدْرٍ، فَأُلْقُوا فِي بِئْرٍ غَيْرَ أُمَيَّةَ أَوْ أُبَىٍّ تَقَطَّعَتْ أَوْصَالُهُ، فَلَمْ يُلْقَ فِي الْبِئْرِ.
Ebdullah (r.a.) ragihand: Dema ku Pêxember ﷺ di secdê de bû û hinek ji Qureyşiyan li dora wî bûn, Uqbe kurê Ebî Mu'eyt rûviyên hêştirê anîn û avêtin ser pişta Pêxember ﷺ. Pêxember ﷺ serê xwe ranekir heya ku Fatime (r.a.) hat û ew ji ser pişta wî rakir û li yê ku ev kiryar kiribû nifir kir. Hingê Pêxember ﷺ got:
"Ya Ellah! Tu serokên Qureyşiyan têk bibî: Ebû Cehl kurê Hişam, Utbe kurê Rebî'e, Şeybe kurê Rebî'e û Umeyye kurê Xelef — an jî Ubey kurê Xelef." (Raviyê duyem Şu'be di navê dawî de gumanbar bû). Min dît ku ew di Roja Bedirê de hatin kuştin û avêtin nav bîrekê, ji bilî Umeyye an Ubey ku endamên laşê wî hatibûn qutkirin, lê ew neavêtin nav bîrê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ heqaretan tehemûl kir û ji Allahê dadperwerî xwest.
Hadîsê vedibêje ku dema Pêxember ﷺ di namazê de bû, Uqba ibn Abi Mu'ait zîviyên devekê avêt ser pişta wî. Fatima wan rakir, û Pêxember ﷺ li dijî çend dijberên navdar ên Qureyşê ji Allahê xwest.
Di namazê de rewşa ku misilman eniya xwe datîne ser erdê.
Naveroka zikê heywanekî qurbankirî; li vir ji bo biçûkxistina û astengkirina Pêxember ﷺ hat bikaranîn.
Cihê şerê navdar e ku serokên Qureyşê yên navborî lê hatin kuştin.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hajar, destnîşan dikin ku Pêxember ﷺ di dema namazê de heqaret tehemûl kir û tenê piştî wê ji Allahê dadperwerî xwest. Rivayet nîşan dide ku namaz mirov ji zulm û zordariyê naparêze û destûr heye ku ji Allahê bê xwestin ku zaliman ceza bike. Zanyar di navbera xwesteka tolhildana kesane û duaya li dijî zilmê eşkere de cudahî datînin; ev nivîs bi tena xwe destûrek giştî nîne ku mirovên din bên lanetkirin.
- Di namazê û kirinên din ên baş de bidomîne, heta ku kesên din tinazê te bikin an astengiyê li ber te derxînin.
- Li hember neheqiyê bi tolhildana xweser bersiv nede; ji Allahê dadperwerî bixwaze û li gorî rêbazên destûrdayî parastinê bigere.
- Alîkariya kesê ku tê biçûkxistin bike: Fatima qirêjiyê ji pişta Pêxember ﷺ rakir.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.