Sahih al-Bukhari, hedîsa 3855
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، أَوْ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى قَالَ سَلِ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، مَا أَمْرُهُمَا {وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ } {وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا} فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَمَّا أُنْزِلَتِ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ قَالَ مُشْرِكُو أَهْلِ مَكَّةَ فَقَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ، وَدَعَوْنَا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ، وَقَدْ أَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ. فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِلاَّ مَنْ تَابَ وَآمَنَ} الآيَةَ فَهَذِهِ لأُولَئِكَ وَأَمَّا الَّتِي فِي النِّسَاءِ الرَّجُلُ إِذَا عَرَفَ الإِسْلاَمَ وَشَرَائِعَهُ، ثُمَّ قَتَلَ فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ. فَذَكَرْتُهُ لِمُجَاهِدٍ فَقَالَ إِلاَّ مَنْ نَدِمَ.
Seîd bîn Cubeyr got: Ebdurehman bîn Ebza ji min re got:
"Ji Îbn Ebbas li ser van her du ayetan bipirse: {Û ew canê ku Xwedê qedexe kiriye nekujin} û {Û kî bi qestî bawermendekî bikuje}, rewşa wan çi ye?" Min ji Îbn Ebbas pirsî, wî got: Dema ku ayeta di Sûretu'l-Furqan de hat nazilkirin, muşrîkên Mekkeyê gotin: Me ew canê ku Xwedê qedexe kiriye kuştiye, me bi Xwedê re xwedayekî din jî parve kiriye û me gunehên mezin jî kirine. Hingê Xwedê ev ayet nazil kir: {Lê belê yê ku tobe bike û bawer bike...} Ev ayet ji bo wan kesan e. Lê ayeta di Sûretu'n-Nîsa de, ew e ku gava mirov Îslamê û şerîeta wê nas bike û piştre kesekî bikuje, cezayê wî Cehennem e. Min ev yek ji Mucâhid re vegot, wî jî got: "Ji bilî yê ku poşman bibe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tewbe tê pejirandin, lê kuştina bi qestî gunehekî pir giran dimîne.
Sa’id ibn Jubayr bi daxwaza Abd ar-Rahman ibn Abza ji Ibn Abbas li ser wateya du ayetên derbarê kuştina mirovekî de pirsî.
Jiyana mirovekî ku Allah wê ji destdirêjiya neheq diparêze.
Bi zanebûn û bê maf jiyana kesekî standin.
Bi dilpakî ji gunehekî vegerîn, dev ji wê berdan û ji Allah efû xwestin.
Ibn Abbas sozê tewbeyê yê di sûreya El-Furqanê de bi kesên ku berî misilmanbûna xwe gunehên mezin kirine ve girêdide. Şiroveya wî ya sûreya En-Nisa giraniya taybet a kuştina kesekî ku rêzikên Îslamê dizane diyar dike. Mujahid zêde dike ku dema ev ayet dihat nirxandin, poşmanî jî hate gotin. Zanyar li ser awayê lihevhatina van ayetan nîqaş dikin û hem giraniya kuştinê hem jî bangewaziya tewbeya dilpakî destnîşan dikin; ev vegotin bi tena xwe bingehekê nade ku mirov li ser hukmê kesekî taybet biryarê bide.
- Jiyana mirovan biparêze û tundûtûjiyê red bike, heta dema ku hêrsî an dilşikestî yî.
- Piştî gunehekî bi dilpakî vegere cem Allah û tewbeyê bikeve kirinên baştir.
- Li ser çarenûsa dawî ya kesekî biryara dawî nede; xwe bigire û serî li zanyarên pispor bide.
Ev vegotin li kêleka nîqaşa hişyariyên tund ên derbarê kuştina bawermendekî de tê.
Sahih al-Bukhari · #3854 (Sahih)Ev vegotin beşek ji heman rêze ya derbarê fezîlet û bûyerên girêdayî Ensaran e û ji bo vê beşê çarçoveyek din pêşkêş dike.
Sahih al-Bukhari · #3856 (Sahih)Ev vegotin di Sahih al-Buxari de rasterast piştî vê ravekirinê tê û bi nîqaşa bawerî û gunehên mezin ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.