Sahih al-Bukhari, hedîsa 3932
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، يَزِيدُ بْنُ حُمَيْدٍ الضُّبَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، نَزَلَ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ ـ قَالَ ـ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ ـ قَالَ ـ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ، قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفَهُ، وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ فَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ، قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ، فَجَاءُوا فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ، ثَامِنُونِي حَائِطَكُمْ هَذَا ". فَقَالُوا لاَ، وَاللَّهِ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ. قَالَ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ كَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَكَانَتْ فِيهِ خِرَبٌ، وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، وَبِالْخِرَبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، قَالَ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ ـ قَالَ ـ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ حِجَارَةً. قَالَ قَالَ جَعَلُوا يَنْقُلُونَ ذَاكَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ.
Enes bin Malik (razîyallahu anh) wiha rivayet dike: Dema ku Resûlullah ﷺ hat Medîneyê, li beşa jorîn a Medîneyê, li taxa qewmekî ku jê re digotin Benû Emr bin Ewf daket û çarde şev li ba wan ma. Paşê wî şand pey serokên Benû Neccar û ew bi şûrên xwe yên daleqandî hatin. Wisa ye ku ez niha li Resûlullah ﷺ dinêrim ku li ser deveya xwe siwar e û Ebû Bekir li pişt wî ye û serokên Benû Neccar li dora wî ne, heta ku ew li hewşa mala Ebû Eyyûb daket. Pêxember ﷺ li her cihê ku dema nimêjê tê de derbas bibûya nimêj dikir, tewra li nav axurên pez jî nimêj dikir. Paşê ferman da ku mizgeft were avakirin. Wî şand pey serokên Benû Neccar û gava hatin, got:
"Ey Benû Neccar! Vê baxçeyê xwe bi çi bihayî difiroşin min?" Wan gotin: "Na! Sond bi Allah, em ji bilî Allah tu bihayekî jê naxwazin." Di wî baxçeyî de tiştên ku ez ê ji we re bibêjim hebûn: Gorên muşrîkan, erdê nehatibû rastkirin û darên xurmeyê. Resûlullah ﷺ ferman da ku gorên muşrîkan werin vekirin, erd were rastkirin û darên xurmeyê werin birîn. Qurmên daran wekî dîwarê qibleya mizgeftê hatin rêzkirin û kevir wekî stûnên deriyê wê hatin danîn. Hevalên Pêxember ﷺ keviran radigirtin û helbestên rîtîmîk digotin û Resûlullah ﷺ jî bi wan re bû. Digotin: "Ya Allah! Ti başî tune ye ji bilî başiya axretê, lewma alîkariya Ensar û Muhaciran bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ensaran erd ji bo mizgeftê bexş kirin û di avakirina wê de alîkarî kirin.
Piştî gihîştina wî ya Medîneyê, Pêxember ﷺ di destpêkê de li cem Benu Amr ibn Awf ma. Paşê li cem Ebû Eyyûb bi cih bû û fermana avakirina mizgeftê li ser erda Benu an-Neccar da. Eşîretê red kir ku pere bistîne û erdê ji bo razîbûna Allah bexş kir.
Alîkarên Medîneyê yên ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên koçber.
Misilmanên ku ji Mekkeyê koçî Medîneyê kirin da ku baweriya xwe biparêzin.
Aliyê Kaʿbeyê ku misilman di dema nimêjê de ber bi wê ve dizivirin.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku avakirina mizgeftê erkeke hevpar e: Pêxember ﷺ bixwe jî dixebitî û sehabeyan kevirên avahiyê hildigirtin. Ew herwiha dilovanî û mêvanperweriya Benu an-Neccar pesnê dikin; wan erda xwe bi hêviya xelata Allah bexş kir. Rîwayet nîşan dide ku nimêj li cihê ku dema wê digihîşt hate kirin; lê bi tenê destûr nade ku şertên cihê derbasdar ê nimêjê bêne paşguhkirin.
- Bi pratîkî beşdarî karên hevpar bibe; mînak, dema xwe, jêhatîbûnên xwe an jî amûrên xwe parve bike.
- Tu bixwe beşdarî karên baş bibe, ne ku pêkanîna wan tenê bide ser milê kesên din.
- Bihîştinên xwe tenê li ser berjewendiya zû ava neke, lê xelata Axîretê jî bîne bîra xwe.
Dibêje ka niştecihên Medîneyê misilmanên nûhatî çawa pêşwazî kirin û cihê mayînê pêşkêşî wan kirin.
Sahih al-Bukhari · #3778 (Sahih)Enes tê de vedibêje ka Ensar dixwestin milkên xwe bi Muhacirûn re parve bikin.
Sahih al-Bukhari · #3933 (Sahih)Ev rîwayet beşek ji heman rêza mijarî ya derbarê dîroka destpêkê ya civata Medîneyê ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.