Sahih al-Bukhari, hedîsa 3988
Abd al-Rahman ibn Awf rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abd al-Rahman ibn Awf hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنِّي لَفِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ إِذِ الْتَفَتُّ، فَإِذَا عَنْ يَمِينِي وَعَنْ يَسَارِي فَتَيَانِ حَدِيثَا السِّنِّ، فَكَأَنِّي لَمْ آمَنْ بِمَكَانِهِمَا، إِذْ قَالَ لِي أَحَدُهُمَا سِرًّا مِنْ صَاحِبِهِ يَا عَمِّ أَرِنِي أَبَا جَهْلٍ. فَقُلْتُ يَا ابْنَ أَخِي، وَمَا تَصْنَعُ بِهِ قَالَ عَاهَدْتُ اللَّهَ إِنْ رَأَيْتُهُ أَنْ أَقْتُلَهُ أَوْ أَمُوتَ دُونَهُ. فَقَالَ لِي الآخَرُ سِرًّا مِنْ صَاحِبِهِ مِثْلَهُ قَالَ فَمَا سَرَّنِي أَنِّي بَيْنَ رَجُلَيْنِ مَكَانَهُمَا، فَأَشَرْتُ لَهُمَا إِلَيْهِ، فَشَدَّا عَلَيْهِ مِثْلَ الصَّقْرَيْنِ حَتَّى ضَرَبَاهُ، وَهُمَا ابْنَا عَفْرَاءَ.
Ebdurehman bîn Ewf (rz) got: Di roja şerê Bedirê de ez di refê şer de bûm. Dema min li paş xwe mêze kir, min dît ku li rast û çepê min du ciwanên temenbiçûk hene û ji ber hebûna wan a li kêleka min dilê min rehet nebû. Hingê yekî ji wan bi dizîka ji hevalê xwe re ji min pirsî: 'Ey mamê! Ebû Cehl nîşanî min bide.' Min got: 'Ey lawê birayê min! Tu yê çi bikî?' Wî got: 'Min soz daye Allah ku eger ez wî bibînim, ez ê wî bikujim an jî beriya ku ez wî bikujim ez ê bimrim.' Paşê yê din jî bi dizîka ji hevalê xwe re heman tişt ji min re got. Heke li şûna wan du mêrên din li kêleka min bûna, ez ê kêfxweş nebûma. Paşê min Ebû Cehl nîşanî wan da. Her duyan mîna du bazan êrîşî ser wî kirin heta ku ew kuştin. Ew her du ciwan kurên Efra'yê bûn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Du hevalên ciwan li Bedrê wêrekî û biryardarî nîşan dan.
Rivayet bûyerê di dema Şerê Bedrê de datîne: du kurên ciwan ên Afra ji Abd ar-Rahman ibn Awf xwestin ku Abu Djahl nîşanî wan bide, paşê ew êrîşî wî kirin.
Rêzên ku misilman di dema şer de tê de rêz dibûn.
Du ciwan ji Ensaran, ku bi navê dêya xwe Afra têne nasîn.
Wêneyekî edebî ye ji bo êrîşa wan a bilez û bihêz.
Zanyarên klasîk ji vê çîrokê wêrekî û biryardariya her du hevalên ciwan, her wiha niyeta wan a dilpak ji bo parastina civaka bawermendan derdixin. Wêrekîya wan bi kirinê re bû: ew pêşî xwestin ku Abu Djahl ji wan re were nîşandan. Çîrok hewldana wan di rewşa taybet a şerê Bedrê de pesn dide; ew bangek giştî ji bo tundûtûjiya kesane û bêdestûr nîne.
- Niyetên xwe bi cidî bigire û dilpakiya xwe bi kirinên berpirsiyar nîşan bide.
- Dema berpirsiyariyê hildigire wêrek be, lê bêhişane an jî bi serê xwe tevnegerin.
- Ciwanan piçûk nebîne: derfetê bide wan ku bi şêwirmendî û rêberiyê beşdar bibin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.