Sahih al-Bukhari, hedîsa 416
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ishaq ibn Nasrji al‑Bukhari re vegotإِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ma'marمَعْمَرٍ
- 4Hammamهَمَّامٍ
- 5Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلاَةِ فَلاَ يَبْصُقْ أَمَامَهُ، فَإِنَّمَا يُنَاجِي اللَّهَ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ، وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، فَإِنَّ عَنْ يَمِينِهِ مَلَكًا، وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ، فَيَدْفِنُهَا ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet kiriye: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Dema yek ji we ji bo nimêjê radibe, divê li pêşiya xwe tûk neke, çimkî heta ku di cihê nimêja xwe de ye, ew bi Allah re razdarane diaxive. Her wiha divê li aliyê rastê jî tûk neke, ji ber ku li aliyê wî yê rastê milyakek heye. Lê belê, divê li aliyê çepê an jî binê lingê xwe yê çepê tûk bike û wê veşêre."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku nimêj dike, pîroziya cihê nimêjê diparêze û ne ber xwe û ne jî ber aliyê rastê xwê dike.
Axaftineke nepenî; li vir behsa roxandina taybet a dil ber bi Allah ve di dema nimêjê de dike.
Cihê ku kesek di dema nimêjê de lê radiweste.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku mirov di dema nimêjê de divê ne ber xwe û ne jî ber aliyê rastê xwê bike: ev bi rêz û hurmeta ji bo Allah re li hev nayê û balê dikişîne ser milyaketê li aliyê rastê. Rêberiya ku mirov xwê li çepê an jêr lingê xwe bike ji bo rewşên ku ev bi rastî nayê astengkirin e; wê demê divê xwê were nixumandin an jêbirin. Di mizgeftê an li ser seccadeyeke paqij de divê cih neyê qirêjkirin, lê divê destmal an parçe were bikaranîn. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî bi giştî tekez dikin ku cihê nimêjê divê paqij û bê qirêj bimîne.
- Berî nimêjê destmalêkê bi xwe re bibe û heke pêdivî bi kuxînê an rakirina xwêyê hebû, wê bikar bîne.
- Piştî nimêjê qirêjî li ser seccadeyê, erdê an di mizgeftê de nehêle.
- Bîr bîne ku nimêj roxandineke nepenî ya dil ber bi Allah ve ye û bi hurmeta guncaw tevbigere.
Ev vegotin di heman demê de behsa xwêkirinê di dema nimêjê de dike û tekez dike ku aliyê nimêjê divê neyê qirêjkirin.
Sahih al-Bukhari · #418 (Sahih)Pêxember ﷺ tê de li dijî xwêkirinê ber bi aliyê nimêjê hişyar dike û girîngiya hurmeta nimêjê tekez dike.
Sahih al-Bukhari · #417 (Sahih)Ev vegotin behsa xwêkirinê di mizgeftê de dike û eşkere dike ku divê cihê nimêjê bi baldarî paqij bê parastin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.