Sahih al-Bukhari, hedîsa 417
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Malik ibn Isma'ilji al‑Bukhari re vegotمَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Zuhayrزُهَيْرٌ
- 3Humaydحُمَيْدٌ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ فَحَكَّهَا بِيَدِهِ، وَرُئِيَ مِنْهُ كَرَاهِيَةٌ ـ أَوْ رُئِيَ كَرَاهِيَتُهُ لِذَلِكَ وَشِدَّتُهُ عَلَيْهِ ـ وَقَالَ " إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ فِي صَلاَتِهِ فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ ـ أَوْ رَبُّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قِبْلَتِهِ ـ فَلاَ يَبْزُقَنَّ فِي قِبْلَتِهِ، وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ ". ثُمَّ أَخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَزَقَ فِيهِ، وَرَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ، قَالَ " أَوْ يَفْعَلُ هَكَذَا ".
Enes (r.a.) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ li aliyê qibleyê (li dîwarê mizgeftê) tifek dît û bi destê xwe ew paqij kir. Kîn û nefreta wî ya ji vê yekê di rûyê wî de diyar bû. Paşê wî ferman kir:
"Gava yek ji we radiweste nimêjê, ew bi Rebbê xwe re bi dizî diaxive - an jî Rebbê wî di navbera wî û qibleya wî de ye - lewma divê ew ber bi qibleya xve ve tife neke, lê belê divê ew ber bi çepê xwe ve an jî bin lingê xwe ve tife bike." Paşê wî goşeya cilê xwe girt, tê de tif kir, hinekî jê li ser hinekî din pêça û got: "An jî wiha bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku nimêj dike divê qible û cihê nimêjê ji tif û qirê paqij bihêle.
Alîkariya Ka‘beyê li Mekkeyê ye; misilman di dema nimêjê de berê xwe didin wê alî.
Gotûbêjek veşartî; li vir girêdana kesane ya nimêjker bi Perwerdegarê xwe re vedibêje.
Parçeyek ku mirov li ser milan an li dora laşê xwe dike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê mirov bi rêz û paqijî nêzî mizgeftê û alîkariya nimêjê bibe. Tifkirin ber bi qibleyê ve qedexe ye; li derveyî mizgeftê, rivayet dibêje ku mirov dikare ber bi çepê an jêr lingê xwe tif bike, bi şertê ku ev yek kesên din aciz neke û paşê cih were paqijkirin. Bikaranîna cilê ser milan rêbazeke pratîk e ji bo vê yekê. Peyvên derbarê gotûbêja veşartî de rêz û baldarî di nimêjê de derdixin pêş.
- Di dema nimêjê de qet ber bi qibleyê ve tif neke; destmalekê an cihêkî guncaw li derveyî cihê nimêjê bi kar bîne.
- Di mizgeftê de qirê nehêle; heke bibînî, rake û paqij bike.
- Bi baldarî ji bo nimêjê xwe amade bike û bi rêz nêzî alîkariya nimêjê bibe.
Ev rivayet jî behsa dûrketina ji tifkirinê ber bi qibleyê ve di dema nimêjê de dike.
Sahih al-Bukhari · #416 (Sahih)Ev rivayeta têkildar giraniya tifkirinê ber bi qibleyê ve û awayê guncaw ê tevgerê di vê rewşê de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #418 (Sahih)Ev hedîsê tekez dike ku nimêjker bi Perwerdegarê xwe re di axaftinê de ye, ji ber vê yekê divê bi baldarî li nimêja xwe binêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.