Sahih al-Bukhari, hedîsa 4168
Salama ibn al-Akwa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Salama ibn al-Akwa hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى الْمُحَارِبِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ حَدَّثَنِي ـ أَبِي وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ ـ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْجُمُعَةَ ثُمَّ نَنْصَرِفُ، وَلَيْسَ لِلْحِيطَانِ ظِلٌّ نَسْتَظِلُّ فِيهِ.
Yehya bin Ye'la el-Muharibî ji me re vegot: Bavê min ji min re vegot; Îyas bin Seleme bin el-Ekwa' ji me re vegot: Bavê min - ku ew ji wan kesên ku di bin dar de soz dabûn Pêxember ﷺ bû - wiha got: Em bi Pêxember ﷺ re nimêja înê dikirin û paşê vedigeriyan, lê wê demê dîwaran tu sîber tunebû ku em tê de xwe bidin ber sîberê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ nimêja înê bi wî qasî zû dikir ku mirov berî ku dîwar siyê çêkin ji wir derkevin.
Nimêja hevbeş a înê ye ku misilmanan nêzî nîvro dikin.
Sahabeyên ku li al-Hudeybiya bin darekê sondê dilsozî dan Pêxember ﷺ.
Dema ew ji wir diçûn, dîwaran hê siyek çênekiribû ku mirov tê de xwe biparêze.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku Pêxember ﷺ nimêja înê zû dikir. Rivayet pratîka wî vedibêje, lê bi tena serê xwe demeke rast û mecbûrî destnîşan nake; fêqîhan li ser bingeha delîlên din dema destûrdar nîqaş dikin. Çar mezhebên fêqîhî yên sunî nimêja înê wek nimazeke nêzî nîvro têne qebûlkirin, lê di derbarê sînorên wê yên rast de cûdahî hene.
- Bi wextê xwe were nimêja înê û çûna xwe wisa plan bike ku tu astengiyê ji kesên din re çên bikî.
- Demên nimêjê ji çavkaniyên pêbawer fêr bibe û li gorî salnameya nimêjê ya herêmê tevbigere.
- Pratîka Pêxember ﷺ bi baldarî veguhezîne û danasînekê neke fermana ku nivîsê nabêje.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.