Sahih al-Bukhari, hedîsa 4191
Ka'b ibn Ujra rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Hisham Abu Abdullahji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ
- 2Hushaymهُشَيْمٌ
- 3Abu Bishrأَبِي بِشْرٍ
- 4Mujahidمُجَاهِدٍ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Laylaعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى
- 6Ka'b ibn Ujraكَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحُدَيْبِيَةِ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ، وَقَدْ حَصَرَنَا الْمُشْرِكُونَ ـ قَالَ ـ وَكَانَتْ لِي وَفْرَةٌ فَجَعَلَتِ الْهَوَامُّ تَسَّاقَطُ عَلَى وَجْهِي، فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّ رَأْسِكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ وَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ}
Ke'b bin Ucre (rz) wiha gotiye: Em li Hudeybiyê di rewşa îhramê de ligel Resûlullah ﷺ bûn û muşrîkan rê li me girtibûn. Porê min dirêj bû û kêç ji serê min diketin ser rûyê min. Pêxember ﷺ li cem min derbas bû û ferman kir:
"Ma kêçên serê te êş didin te?" Min got: "Erê." (Raviyê jêrîn zêde kir:) Paşê ev ayet nazil bû: {Êdî kî ji we nexweş be an jî di serê wî de êşek hebe, divê fidyeyekê bide; yan rojî bigire, yan sadakayê bide, yan jî qurbanê serjê bike.}
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ nerehetiya Ka‘b qebûl kir û nîşanî fidyeya destnîşankirî da.
Ka‘b ibn ‘Ujra û sahabî di al-Hudeybiyê de di rewşa ihramê de bûn, dema ku pirxwedaperest rêya wan a ber bi Ka‘beyê girtibûn. Ka‘b ji ber kêzikan ku ji porê wî yê gir bûn û li ser rûyê wî diketin di êşê de bû; wê demê ayeta behskirî ya derbarê fidyeyê de hate gotin.
Rewşa pîroz a ji bo hecê an ‘umreyê, ku tê de hin kirin qedexe ne.
Tezmînek e ku hatiye destnîşankirin dema ku kesek ji ber sedemeke rewa nikare rêgezek taybet a hecê bicîh bîne.
Heywanekî qurbanê ye ku wekî beşek ji fidyeyê tê serjêkirin.
Zanyar ji ayeta hatî gotin derdixin ku kesê di ihramê de, ji ber nexweşiyê an zehmetiyeke giran a serê xwe, dikare porê xwe bistire û fidye bide: rojî bigire, xwarinê bide hejaran an qurbanek pêşkêş bike. Hiqûqnasên çar mezhebên sunî şert û awayê rast yên van alternatîfan nîqaş dikin; rîwayetê diyar dike ku pêwîstî tê pejirandin, lê erkê fidyeyê ji holê ranake. Tevgera Pêxember ﷺ herwiha baldarî li hember nerehetiya taybet a kesekî nîşan dide.
- Ji kesê ku eşkere nerehet xuya dike bipirse çi qewimîye û alîkariya guncaw pêşkêş bike.
- Bizane ka di hec û ‘umreyê de kîjan îstîsna derbasdar in û fidyeya wan çi ye.
- Dema îstîsnayeke olî derbas dibe, rêgeza destnîşankirî bişopîne, ne ku tu bixwe tezmînek hilbijêrî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.