Sahih al-Bukhari, hedîsa 4346
Abu Musa al-Ash'ari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Musa al-Ash'ari hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَائِذٍ، حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ طَارِقَ بْنَ شِهَابٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَرْضِ قَوْمِي، فَجِئْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنِيخٌ بِالأَبْطَحِ فَقَالَ " أَحَجَجْتَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ ". قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " كَيْفَ قُلْتَ ". قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ إِهْلاَلاً كَإِهْلاَلِكَ. قَالَ " فَهَلْ سُقْتَ مَعَكَ هَدْيًا ". قُلْتُ لَمْ أَسُقْ. قَالَ " فَطُفْ بِالْبَيْتِ وَاسْعَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حِلَّ ". فَفَعَلْتُ حَتَّى مَشَطَتْ لِي امْرَأَةٌ مِنْ نِسَاءِ بَنِي قَيْسٍ، وَمَكُثْنَا بِذَلِكَ حَتَّى اسْتُخْلِفَ عُمَرُ.
Ebû Mûsa el-Eş'arî (r.a.) wiha rivayet kiriye: Resûlê Allah (ﷺ) ez şandim welatê qewmê xwe (wek walî). Dema ez vegeriyam, Resûlê Allah (ﷺ) li cihekî bi navê El-Ebtahê rawestiyabû. Pêxember (ﷺ) ji min re got:
"Ey 'Ebdullah kurê Qeys! Te niyeta hecê kir?" Min got: "Erê, ey Resûlê Allah!" Wî pirsî: "Te çi got?" Min bersiv da: "Min got 'Lebbeyk' û min heman niyeta ku te kiribû, kir." Wî pirsî: "Ma te heywana qurbanê (hedî) bi xwe re aniye?" Min got: "Na, min hedî neaniye." Wî ferman da: "Wê demê li dora Beytê (Kebeyê) tawaf bike, di navbera Sefa û Merwe de se'y bike û paşê ji ihramê derkeve." Min jî wisa kir û jinek ji jinên Benî Qeys porê min şeh kir. Em li ser vê pratîkê domiyan heta ku Omer (r.a.) bû xelîfe.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ji kesê ku heywana qurbanê bi xwe re neanî, hat ferman kirin ku piştî tavaf û sa’yê ji îhramê derkeve.
Rewşa pîroz a ku kes di wê de hec an umre dike û ji hin kirinan dûr dikeve.
Heywanekî qurbanê ku ji bo hecê tê birin an li cihê hecê tê qurban kirin.
Heft caran meşîna di navbera girên Safa û Merwe de, wekî beşek ji hecê.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku kesê ku bi niyeta giştî dest bi hecê kiribû, heywana qurbanê bi xwe re tunebû û ji Pêxember ﷺ fermanek wisa wergirtibû, dikaribû piştî tavaf û sa’yê ji îhramê derkeve. Ev bi tamettu re li hev tê: piştî umreyê, hecî ji îhramê derdikeve û paşê ji bo hecê dîsa dikeve îhramê. Mezhebên fiqhê şert û encamên rast ên vê pratîkê nîqaş dikin; rîwayetê destnîşan dike ku bi xwe re anîna heywana qurbanê bandorê li ser fermanê dike.
- Berî rêketinê, fêr bibin ka ji bo cureya heca we çi rêzik hene û gelo hûn ê heywana qurbanê bi xwe re bibin.
- Ger niyeta we an gavên hecê ne zelal bin, ji kesekî pispor şîret bixwazin.
- Rêberiyên olî bi zelalî ragihînin û wan li gorî rewşa kesê din bi kar bînin.
Ev rîwayeta sahih behsa rêberiyên Pêxember ﷺ ji Muaz re dike û bi vî awayî rêberiya pratîkî ya mirovan di pêkanîna erkên olî de nîşan dide.
Sahih al-Bukhari · #4347 (Sahih)Pêxember ﷺ ji Muaz re şîrove dike ka ew çawa mirovan di pratîka baweriyê de rêberî bike; ev bi fermana taybet a ku ji Ebû Mûsa re hatiye dayîn re li hev tê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.