Sahih al-Bukhari, hedîsa 439
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Aisha
- 1Ubayd ibn Isma'ilji al‑Bukhari re vegotعُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Abu Usamaأَبُو أُسَامَةَ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Bavê wîأَبِيهِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ وَلِيدَةً، كَانَتْ سَوْدَاءَ لِحَىٍّ مِنَ الْعَرَبِ، فَأَعْتَقُوهَا، فَكَانَتْ مَعَهُمْ قَالَتْ فَخَرَجَتْ صَبِيَّةٌ لَهُمْ عَلَيْهَا وِشَاحٌ أَحْمَرُ مِنْ سُيُورٍ قَالَتْ فَوَضَعَتْهُ أَوْ وَقَعَ مِنْهَا، فَمَرَّتْ بِهِ حُدَيَّاةٌ وَهْوَ مُلْقًى، فَحَسِبَتْهُ لَحْمًا فَخَطَفَتْهُ قَالَتْ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ قَالَتْ فَاتَّهَمُونِي بِهِ قَالَتْ فَطَفِقُوا يُفَتِّشُونَ حَتَّى فَتَّشُوا قُبُلَهَا قَالَتْ وَاللَّهِ إِنِّي لَقَائِمَةٌ مَعَهُمْ، إِذْ مَرَّتِ الْحُدَيَّاةُ فَأَلْقَتْهُ قَالَتْ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ هَذَا الَّذِي اتَّهَمْتُمُونِي بِهِ ـ زَعَمْتُمْ ـ وَأَنَا مِنْهُ بَرِيئَةٌ، وَهُوَ ذَا هُوَ قَالَتْ فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمَتْ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَ لَهَا خِبَاءٌ فِي الْمَسْجِدِ أَوْ حِفْشٌ قَالَتْ فَكَانَتْ تَأْتِينِي فَتَحَدَّثُ عِنْدِي قَالَتْ فَلاَ تَجْلِسُ عِنْدِي مَجْلِسًا إِلاَّ قَالَتْ وَيَوْمَ الْوِشَاحِ مِنْ أَعَاجِيبِ رَبِّنَا أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِي قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَا شَأْنُكِ لاَ تَقْعُدِينَ مَعِي مَقْعَدًا إِلاَّ قُلْتِ هَذَا قَالَتْ فَحَدَّثَتْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ.
Aişe (r.a.) wiha rivayet dike: Keçeke reş a ji eşîreke ereb hebû û wan ew azad kiribû, lê ew li ba wan ma. Ew keçik got:
"Rojekê ji keçikên wan yek derket, li ser wê şalek sor ê çermîn hebû. Wê ew danî an jî ji wê ket. Bazek hat û dît ku ew li erdê ye, guman kir ku goşt e û revand. Wan lê geriya lê nedîtin. Loma ez bi diziyê tawanbar kirim û dest bi lêgerîna min kirin, hetta cihê min ê taybet jî kontrol kirin." Keçikê wiha berdewam kir: "Bi Xwedê! Dema ez li ber wan sekinîbûm, heman baz hat û şala sor avêt nav wan. Min ji wan re got: 'Ev ew tişt e ku we ez pê tawanbar kiribûm; ez jê bêguneh bûm û va ye ev e.'" Aişe (r.a.) got: Ew keçik hat cem Resûlullah ﷺ û bû misilman. Di mizgeftê de xîmek an jî odeyeke wê ya biçûk hebû. Her tim dihat cem min û sohbet dikir; her carê ku li ba min rûniştiya, digot: "Roja şalê ji ecêbên Rabbê me ye; Bêguman Wî ez ji bajarê kufrê rizgar kirim." Aişe (r.a.) got: "Min ji wê pirsî: 'Çima tu her carê ku li ba min rûdinî van ayetan dibêjî?' Wê jî ev bûyer ji min re vegot."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Jineke ku bi sûcê hatibû, dît ku Allah wê paqij derxist.
Ji koletiyê hat azadkirin; jin paşê li cem eşîrê ma.
Çûkeke nêçîrvan e ku tiştek bi xwarinê re şaş kir û ew bir.
Kêlek an jî penageheke sade û biçûk.
Zanyar destnîşan dikin ku jin piştî azadbûnê li cem eşîrê ma û paşê bû misilman. Penageha wê ya di mizgeftê de nîşan dide ku jin dikaribûn li wir bimînin; zanyar di vê çarçoveyê de qaîdeyên paqijiyê, ewlehiyê û armanca mayînê nîqaş dikin. Çîrok baweriya wê bi Allah pêzan dide û bîr dixe ku sûcdarkirina bê delîl neheqî ye. Şîrovekaran behsa çûkê û vegera şalê wek nîşana tedbîra Allah dibînin, ne wek qaîdeke giştî ku her windahî bi vî awayî tê vegerandin.
- Kesî bi diziyê an jî reftarên din ên xirab sûcdar neke bêyî ku delîlan bi baldarî lêkolîn bikî.
- Bi kesê ku bêheq guman lê tê kirin bi rêz û rûmet re tevbigerre û dema rastî eşkere bibe navê wî yê baş vegerîne.
- Li ser keremên Allah bifikire û dema neheqî tê zelalkirin, spasê wî bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.