Sahih al-Bukhari, hedîsa 4448
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Anas ibn Malik
- 1Sa'id ibn Ufayrji al‑Bukhari re vegotسَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٌ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Anas ibn Malikأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ الْمُسْلِمِينَ، بَيْنَا هُمْ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ مِنْ يَوْمِ الاِثْنَيْنِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي لَهُمْ لَمْ يَفْجَأْهُمْ إِلاَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَشَفَ سِتْرَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ، فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ وَهُمْ فِي صُفُوفِ الصَّلاَةِ. ثُمَّ تَبَسَّمَ يَضْحَكُ، فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ، وَظَنَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ إِلَى الصَّلاَةِ فَقَالَ أَنَسٌ وَهَمَّ الْمُسْلِمُونَ أَنْ يَفْتَتِنُوا فِي صَلاَتِهِمْ فَرَحًا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، ثُمَّ دَخَلَ الْحُجْرَةَ وَأَرْخَى السِّتْرَ.
Enes bin Malik (xweda jê razî be) wiha rivayet dike: Dema ku misilman roja Duşemê di nimêja sibehê de bûn û Ebû Bekir pêşnimêjiya wan dikir, ji nişka ve Resûlullah ﷺ perdeya odeya Aişeyê vekir û li wan mêze kir dema ku ew di refên nimêjê de bûn û bişirî. Ebû Bekir paşve vekişiya da ku xwe bigihîne refê, ji ber ku wî guman kir ku Resûlullah ﷺ dixwaze derkeve nimêjê. Enes got: Misilman ji ber kêfxweşiya dîtina Resûlullah ﷺ nêzîk bûn ku di nimêja xwe de fitne bibin (bala xwe winda bikin). Lê Resûlullah ﷺ bi destê xwe îşaret da wan ku nimêja xwe temam bikin, paşê vegeriya hundirê odeyê û perde dîsa daxist.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bawermendan dît ku nimêj dikirin û bi îşaretê ji wan xwest ku nimêja xwe temam bikin.
Nimêja sibehê ya ferz e ku berî hilatna rojê tê kirin.
Wekî îmam tevgerên nimêjê pêşengî kirin, dema ku yên din li pey wî diçin.
Ji kêfê ewqas bandor bûn ku balê wan di nimêjê de dikaribû lawaz bibe.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku kesê li pey îmam diçe, dema ku îmam venagere nimêja xwe didomîne, wekî bawermendên ku dema Ebû Bekir pêşengiya nimêjê dikir wisa kirin. Pêxember ﷺ bi îşaretê ji wan xwest ku nimêja xwe temam bikin û wî nimêjê qut nekir da ku xwe pêşeng bike. Rivayet herwiha nîşan dide ku evîna kûr ji bo Pêxember ﷺ dikare balê bandor bike; îşareta wî civakê hişyar kir ku di nimêjê de rêz û baldarî biparêze.
- Dema îmam nîşan dide, nimêja xwe temam bike û rêza nimêjê biparêze.
- Di nimêjê de bala xwe bide Allah, her çend tiştek te kûr bandor bike jî.
- Bi şopandina rêberî û nimûneya Pêxember ﷺ evîna xwe nîşan bide.
Ev rivayet ji heman beşa derbarê rojên dawî yên Pêxember ﷺ de, bûyerên dema nexweşiya wî û nimêjên civakê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #4447 (Sahih)Ev rivayet jî bûyerên rojên dawî yên Pêxember ﷺ vedibêje û di derbarê veguhestina pêşengiya nimêjê de agahiyên zêde dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.