Sahih al-Bukhari, hedîsa 4451
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي وَفِي يَوْمِي، وَبَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي، وَكَانَتْ إِحْدَانَا تُعَوِّذُهُ بِدُعَاءٍ إِذَا مَرِضَ، فَذَهَبْتُ أُعَوِّذُهُ، فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ وَقَالَ " فِي الرَّفِيقِ الأَعْلَى فِي الرَّفِيقِ الأَعْلَى ". وَمَرَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ وَفِي يَدِهِ جَرِيدَةٌ رَطْبَةٌ، فَنَظَرَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَظَنَنْتُ أَنَّ لَهُ بِهَا حَاجَةً فَأَخَذْتُهَا، فَمَضَغْتُ رَأْسَهَا وَنَفَضْتُهَا فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهِ، فَاسْتَنَّ بِهَا كَأَحْسَنِ مَا كَانَ مُسْتَنًّا ثُمَّ نَاوَلَنِيهَا فَسَقَطَتْ يَدُهُ ـ أَوْ سَقَطَتْ مِنْ يَدِهِ ـ فَجَمَعَ اللَّهُ بَيْنَ رِيقِي وَرِيقِهِ فِي آخِرِ يَوْمٍ مِنَ الدُّنْيَا وَأَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الآخِرَةِ.
Suleyman kurê Herb ji me re vegot; Hemmad kurê Zeyd ji me re vegot; ew ji Eyûb, ji Îbn Ebî Muleyke, ji Ayişeyê (Xwedê jê razî be) vegotiye: Pêxember ﷺ di mala min de, di roja dorê ya min de û di navbera sîng û stûyê min de çû ber dilovaniya Xwedê. Dema ku yek ji me nexweş diket, em duayên penahiyê ji bo wî dixwendin. Min jî dest bi xwendina duaya penahiyê kir. Wî serê xwe ber bi ezman ve bilind kir û got:
"Li Refîqê E'la! Li Refîqê E'la!" (Di hevaltiya herî bilind de!). Ebdurehman kurê Ebû Bekr bi şaxekî hurmayê yê teze di destê xwe de derbas bû. Pêxember ﷺ li wî mêze kir û min guman kir ku pêdiviya wî pê heye. Min ew jê stand, serê wî cûn û paqij kir û da wî. Wî bi awayekî herî xweş miswak kir û paşê da min; lê destê wî ket xwarê - an jî ji destê wî ket. Wiha Xwedê di roja dawî ya dinyayê û roja yekem a axretê de tuka min û tuka wî kirin yek.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aîşe demên dawî yên Pêxember ﷺ û xwesteka wî ji bo Hevalê Herî Bilind vedibêje.
Navê Allah û hevaltîya herî bilind a di axîretê de ye.
Çivîkek e ku ji bo paqijkirina diranan tê bikaranîn.
Aîşe vedibêje ku Pêxember ﷺ dema dimir xwe dispêre wê.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, ji vê yekê têdigihîjin ku Pêxember ﷺ dema wefata xwe hevaltîya axîretê hilbijart û gotinên wî pileya wî ya bilind nîşan didin. Vegotin her wiha rûmeta taybet a Aîşeyê jî vedibêje: Pêxember ﷺ di mala wê de, di roja wê de û dema ku xwe dispêre wê wefat kir. Zanyar dibêjin ku bikaranîna siwakê pêşniyarkirî ye, hetta dema ku kesek bi giranî nexweş be, heya ku zirarê nede wî.
- Siwakê bi kar bîne û paqijiya devê xwe biparêze; bi baldarî vê yekê bike û êşê nede nexweşekê.
- Dema kesek bi giranî nexweş be, ji bo parastin û encameke baş dua bike.
- Bîr bîne ku rehetiya nexweş û nêzîkbûna hezkiriyan di dema nexweşî û mirinê de hêja ne.
Ev vegotina sahih her wiha nexweşiya dawî û wefata Pêxember ﷺ vedibêje û ravekirina Aîşeyê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #4450 (Sahih)Ev vegotin ji heman beşa Al-Maghazi hûrguliyên zêdetir li ser rojên dawî yên Pêxember ﷺ dide.
Sunan an-Nasa'i · #1831 (Sahih)Enes tê de çalakiyeke din a demên dawî yên Pêxember ﷺ vedibêje û bi vî awayî vê vegotinê ji aliyê mijarê ve temam dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.