Sahih al-Bukhari, hedîsa 4480
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ، بِقُدُومِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي أَرْضٍ يَخْتَرِفُ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ ثَلاَثٍ لاَ يَعْلَمُهُنَّ إِلاَّ نَبِيٌّ فَمَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَمَا يَنْزِعُ الْوَلَدُ إِلَى أَبِيهِ أَوْ إِلَى أُمِّهِ قَالَ " أَخْبَرَنِي بِهِنَّ جِبْرِيلُ آنِفًا ". قَالَ جِبْرِيلُ قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ ذَاكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ. فَقَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ {مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ} أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُ النَّاسَ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ، وَأَمَّا أَوَّلُ طَعَامِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَزِيَادَةُ كَبِدِ حُوتٍ، وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَ الْمَرْأَةِ نَزَعَ الْوَلَدَ، وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الْمَرْأَةِ نَزَعَتْ ". قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ قَوْمٌ بُهُتٌ، وَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا بِإِسْلاَمِي قَبْلَ أَنْ تَسْأَلَهُمْ يَبْهَتُونِي. فَجَاءَتِ الْيَهُودُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَىُّ رَجُلٍ عَبْدُ اللَّهِ فِيكُمْ ". قَالُوا خَيْرُنَا وَابْنُ خَيْرِنَا، وَسَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا. قَالَ " أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ". فَقَالُوا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ. فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالُوا شَرُّنَا وَابْنُ شَرِّنَا. وَانْتَقَصُوهُ. قَالَ فَهَذَا الَّذِي كُنْتُ أَخَافُ يَا رَسُولَ اللَّهِ.
Enes (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku Abdullah bin Selam (r.a.) nûçeya hatina Resûlullah ﷺ bihîst, ew li erdekê bû û fêkiyan dicinî. Hema çû cem Pêxember ﷺ û got:
"Ez ê ji te sê tiştan bipirsim ku tu kes nizane heya ku nebî be. Ya yekem: Nîşana yekem a Saetê (Qiyametê) çi ye? Ya duyem: Xwarina yekem a xelkê Cennetê çi ye? Ya sêyem: Çima zarok dişibe bavê xwe an diya xwe?" Pêxember ﷺ ferman kir: "Vê gavê Cebraîl ev agahî dane min." Abdullah got: "Cebraîl?" Pêxember ﷺ got: "Erê." Abdullah got: "Ew di nav milyaketan de dijminê Cihûyan e." Li ser vê yekê Pêxember ﷺ ev ayet xwend: {Kî dijminê Cebraîl be, bêguman wî bi destûra Allah ev (Qur'an) daxistiye dilê te}. Paşê Pêxember ﷺ zêde kir: "Lê belê nîşana yekem a Saetê agirek e ku dê mirovan ji Rojhilat ber bi Rojava ve kom bike. Û xwarina yekem a xelkê Cennetê parçeya zêde ya kezeba masiyê ye. Heke ava mêr beriya ava jinê biçe, zarok dişibe bavê xwe; û heke ava jinê beriya ava mêr biçe, zarok dişibe diya xwe." Dema Abdullah ev bihîst, got: "Ez şehadet dikim ku ji bilî Allah tu îlah tune ye û tu Resûlê Allah î. Ey Resûlê Allah! Cihû qewmekî virder in; heke bizanibin ku min Îslam qebûl kiriye, dê min bi derewan tawanbar bikin." Di wê navberê de hinek Cihû hatin cem Pêxember ﷺ û wî pirsî: "Abdullah bin Selam di nav we de çi kes e?" Wan bersiv da: "Ew baştirînê me ye, serokê me ye û kurê serokê me ye." Pêxember ﷺ pirsî: "Hûn çi difikirin heke Abdullah bin Selam bibe Misilman?" Wan got: "Allah wî ji vê yekê biparêze!" Piştre Abdullah derket û got: "Ez şehadet dikim ku ji bilî Allah tu îlah tune ye û Muhemmed Resûlê Allah e." Cihûyan gotin: "Ew xerabtirînê me ye û kurê xerabtirînê me ye," û ew biçûk dîtin. Li ser vê yekê Abdullah got: "Ey Resûlê Allah! Ev ew tişt bû ku min jê ditirsiya."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Abdullah ibn Selam pêxember ﷺ ji bersivên wî nas kir û Îslam qebûl kir.
Abdullah ibn Selam dema ku Pêxember ﷺ gihîşt Medîneyê amade bû û ji bo nasîna pêxemberiya wî pirs jê kir. Wî ji Pêxember ﷺ xwest ku berî ku Cihû ji veguherîna wî agahdar bibin, li Cihûyên amade derbarê helwesta wan a li hember wî bipirse.
Roja Qiyametê û dawiya jiyana dinyayê.
Parçeyeke taybet a kezeba masî ye ku li gorî riwayetê dê xwarina yekem a niştecihên Cennetê be.
Melekê ku wehyê Allah digihand pêxemberan.
Zanyarên klasîk dibêjin ku Pêxember ﷺ zanîna tiştên nedîtî tenê bi wehyê Allah distand. Bersivên pirsên Abdullah ji bo wî nîşaneyek ji bo naskirina pêxemberiyê bûn. Beşa derbarê Cihûyan de nîşan dide ku hin kes dema ku kesek êdî baweriya wan parve nekir, raya xwe ya derbarê wî de guherandin: pesnê ku berê didan wî veguherî heqaretê. Ji ber vê yekê zanyar dibêjin ku rastî girêdayî statû an dadweriya kesekî nîne û divê mirov dadperwer û rastgo bimîne.
- Bi pirsên dilsoz rastiyê bigere û dema delîl eşkere dibin, amade be ku baweriyên xwe ji nû ve binirxîne.
- Li ser mirovên din bi dadperwerî biryar bide û ji ber çavnebarî an jî ji ber ku kesek hilbijartineke din dike, raya xwe neguherîne.
- Agahiyên hesas bi baldarî parve bike, dema kesek dibêje ku eşkerekirina wan dikare bibe sedema neheqî an îftirayê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.