Sahih al-Bukhari, hedîsa 4495
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} فَمَا أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا، إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ، كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}
Urwa ragihand: Min ji Aişeyê, hevjîna Pêxember ﷺ re got, û ez wê demê xortekî bûm:
"Tu ayeta Allah dibêjî çi fêm dikî: 'Bêguman Sefa û Merwe ji nîşanên Allah in. Loma kî Beytê hec bike an umreyê bike, guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê bike'? Li gorî dîtina min, guneh li ser kesekî nîne ku di navbera wan de tawafê neke." Aişeyê got: "Na! Heke wekî tu dibêjî bûya, diviyabû bibûya: 'Guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê neke'. Ev ayet der barê Ensaran de hatiye nazilkirin; ew di serdema cahiliyetê de ji bo Menatê îhram girê didan, û Menat li nêzîkî Qudeydê bû. Ew ditirsiyan ku piştî Îslamê di navbera Sefa û Merweyê de tawafê bikin. Dema Îslam hat, wan ev pirs ji Resûlullah ﷺ kirin, hingê Allah ev ayet nazil kir: 'Bêguman Sefa û Merwe ji nîşanên Allah in. Loma kî Beytê hec bike an umreyê bike, guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê bike.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aîşe rave dike ku çima saʿy di navbera Sefa û Merve de beşek ji heccê ye.
Ensaran beriya Îslamê Menat perestiş dikir û ji ber vê yekê piştî misilmanbûna xwe ji meşîna di navbera Sefa û Merve de dudilî dikirin. Wan li ser vê mijarê ji Pêxember ﷺ pirsî; paşê ayeta derbarê Sefa û Merve de hat xwarê.
Du girên li nêzî Kaʿbeyê ne ku heciyan di dema heccê û umreyê de di navbera wan de diçin û tên.
Butegehek ku beriya Îslamê hin Ereb pê perestiş dikirin.
Niștecihên Medîneyê ku piştgirî da Pêxember ﷺ û misilmanên pêşîn.
Zanyarên klasîk, di nav wan de al-Buxarî yê ku ev vegotin di beşeke tefsîrê de cih dayê, tekez dikin ku gotina “guneh tune” nayê wê wateyê ku saʿy ne mecbûrî ye. Aîşe rave dike ku ayet dudilî ya kesên ku ev ayîn bi butperestiya berê ve girê didan ji holê rakir. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî saʿy wekî beşeke diyarkirî ya hecc û umreyê dihesibînin; ew di derbarê nirxandina wê ya hiqûqî ya tam û encamên terkêkirina wê de cuda ne.
- Ayeteke Quranê di çarçoveya xwe de bixwîne û dema gotin pirsan derdixe ji pisporan bipirse.
- Saʿy wekî beşek ji hecc an umreyê pêk bîne û berî wê wateya vê ayînê fêr bibe.
- Nehêle ku têkiliya wê ya berê bi butperestiyê re te ji pêkanîna hukmekî ku Allah daniye dûr bixe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.