Sahih al-Bukhari, hedîsa 4500
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Anas
- 1Abdullah ibn Munirji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ
- 2Abdullah ibn Bakr as‑Sahmiعَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ السَّهْمِيَّ
- 3Humaydحُمَيْدٌ
- 4Anasأَنَسٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ السَّهْمِيَّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ الرُّبَيِّعَ، عَمَّتَهُ كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ، فَطَلَبُوا إِلَيْهَا الْعَفْوَ فَأَبَوْا، فَعَرَضُوا الأَرْشَ فَأَبَوْا، فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَوْا إِلاَّ الْقِصَاصَ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْقِصَاصِ، فَقَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَتُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّتُهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ". فَرَضِيَ الْقَوْمُ فَعَفَوْا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ".
Enes (r.a.) wiha rivayet dike: Xaltiya wî Rubeyyi', dika keçikekê şikand. Malbata xaltiyê ji malbata keçikê efû xwestin, lê wan qebûl nekir. Paşê teklîfa xwînbehayê kirin, lê dîsa qebûl nekirin. Hingê hatin cem Resûlullah ﷺ û ji bilî Qisasê (cezaya wekhev) tiştekî din qebûl nekirin. Resûlullah ﷺ jî bi Qisasê hukm da. Enes bin Nedr got:
"Ey Resûlullah! Ma dika Rubeyyi' dê were şikandin? Na, bi Wî yê ku te bi heq şandiye sond dixwim, dika wê nayê şikandin." Resûlullah ﷺ ferman da: "Ey Enes! Kitêba Allah Qisas e." Piştî vê yekê ew kes razî bûn û efû kirin. Hingê Resûlullah ﷺ wiha ferman da: "Di nav bendeyên Allah de hinek hene ku eger li ser Allah sond bixwin, Allah sondê wan pêk tîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Qisas dadperweriyê diparêze û di heman demê de cih ji bo lêborînê dihêle.
Ar-Rubayyi‘ diranê pêşîn ê keçikekê şikand. Malbata keçikê di destpêkê de lêborîn û telafî red kir û qisas xwest; piştî ku Pêxember ﷺ wê rêgeza hiqûqî eşkere kir, wan di dawiyê de lêborî.
Heyfstandina qanûnî ya ku tê de ceza divê bi êşa ku hatiye dayîn re wekhev be.
Telafiya pereyî ji bo birîndariya laşî.
Bi awayekî biheybet Allah wekî şahid gazî kirin dema ku daxuyaniyek tê dayîn.
Zanyar ji vê yekê digihîjin encamê ku qisas di rewşa birîndariya laşî ya bi qest de mafekî naskirî ye, lê kesê mafdar dikare lêborîn an jî telafiyeke li serê hevkirî hilbijêre. Dadger qanûnê bicîh tîne û nikare ji ber tercîhên xwe yên kesane mafên kesê zirar dîtî paşguh bike. Sonda germ a Anas ibn an-Nadr biryarê neguherand; Pêxember ﷺ ew bi hukmê Allah ve hişyar kir. Şîrovekarên klasîk gotina dawî ya li ser wan kesan ku sondên wan pêk tên bi baweriya wan a samîmî û nêzîkbûna wan a taybet bi Allah re girêdidin, ne bi îstîsnayek giştî ji qanûnê.
- Dema birîndariyek giran çêdibe, pêşî bi riya saziyên berpirsiyar li çareseriyeke dadperwer bigere; xwe neke tolhildanê.
- Li ser lêborîn û telafiyê bi rêz biaxive û zextê li ser aliyê zirar dîtî neke.
- Qet nehêle ku sonda kesane an hestên tund ji rêgezeke hiqûqî ya dadperwer girîngtir bibin.
Ev rivayet her wiha dibêje ku Pirtûka Allah qisasê destnîşan dike û bi vî awayî rêgeza hiqûqî ya di vê vegotinê de zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #4501 (Sahih)Ev rivayet qisasê di rewşa birîndariya laşî de dinirxîne û alîkarî dike ku çarçoveya hiqûqî ya heyfstandinê were fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #4502 (Sahih)Ev rivayet qisas û lêborînê di çarçoveyeke din a hiqûqî de vedibêje û tekez dike ku lêborîn hilbijartina kesên mafdar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.