Sahih al-Bukhari, hedîsa 4521
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ يَطَوَّفُ الرَّجُلُ بِالْبَيْتِ مَا كَانَ حَلاَلاً حَتَّى يُهِلَّ بِالْحَجِّ، فَإِذَا رَكِبَ إِلَى عَرَفَةَ فَمَنْ تَيَسَّرَ لَهُ هَدِيَّةٌ مِنَ الإِبِلِ أَوِ الْبَقَرِ أَوِ الْغَنَمِ، مَا تَيَسَّرَ لَهُ مِنْ ذَلِكَ أَىَّ ذَلِكَ شَاءَ، غَيْرَ إِنْ لَمْ يَتَيَسَّرْ لَهُ فَعَلَيْهِ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ، وَذَلِكَ قَبْلَ يَوْمِ عَرَفَةَ، فَإِنْ كَانَ آخِرُ يَوْمٍ مِنَ الأَيَّامِ الثَّلاَثَةِ يَوْمَ عَرَفَةَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ، ثُمَّ لِيَنْطَلِقْ حَتَّى يَقِفَ بِعَرَفَاتٍ مِنْ صَلاَةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ يَكُونَ الظَّلاَمُ، ثُمَّ لِيَدْفَعُوا مِنْ عَرَفَاتٍ إِذَا أَفَاضُوا مِنْهَا حَتَّى يَبْلُغُوا جَمْعًا الَّذِي يُتَبَرَّرُ فِيهِ، ثُمَّ لِيَذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا، أَوْ أَكْثِرُوا التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ قَبْلَ أَنْ تُصْبِحُوا ثُمَّ أَفِيضُوا، فَإِنَّ النَّاسَ كَانُوا يُفِيضُونَ، وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى {ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ} حَتَّى تَرْمُوا الْجَمْرَةَ.
Mihemed kurê Ebû Bekir ji min re got, Fuzeil kurê Suleyman ji me re got, Mûsa kurê Uqbe ji me re got, Kureyb ji min re ragihand, ji Îbn Ebbas (rezî): Mêr dikare li dora Beytê (Kebeyê) tawafê bike heta ku ew di helaliyê de be, heya ku ji bo hecê îhramê girê bide. Paşê, dema ku siwar dibe û ber bi Erefatê ve diçe, divê qurbaniyekê (Hedyekê) ji deve, ga an pez, ya ku jê re hêsan e, hilbijêre; kîjan ji van jê re hêsan be, bila wê hilbijêre. Lê eger qurbanî jê re neyê, divê sê rojan di hecê de beriya roja Erefatê rojî bigire. Eger roja sêyemîn a van sê rojan bibe roja Erefatê, guneh li ser wî nîne. Paşê divê here û li Erefatê ji nimêja êvarê (Esr) heta tarîbûnê bisekine. Dûv re divê ji Erefatê derkevin û gava jê dûr ketin, bigihîjin Cem'ê (Muzdelîfe), cihê ku tê de başî û teqwî tê xwestin. Li wir divê Allah pir bibînin bîra xwe, an beriya sibehê zêde tekbîr û tehlîl bêjin. Paşê (piştî nimêja sibehê) divê herikin (ber bi Minayê ve), çimkî mirov wiha diherikiyan û Allah Teala ferman kiriye: {Paşê ji cihê ku mirov jê diherikin, hûn jî biherikin û ji Allah efûyê bixwazin. Bêguman Allah Bexşîner û Dilovan e} (2:199). Heta ku hûn keviran bavêjin Cemreyê, wiha bidomînin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Hec rêûresmên xwe yên diyarkirî hene û ji bo kesên ku nikarin qurbaniyê bikirin, rêyekî din heye.
Rewşa pîroz a ku heciyê bi niyeta kirina hecê dikeve nav wê.
Heywanê qurbanê ku di hin cureyên hecê de tê pêşkêşkirin.
Navê din ê Muzdelifeyê ye; hecî piştî Arefatê li wir dimînin û Allah bi bîr tînin.
Şîrovekarên klasîk beşa derbarê qurban û rojiyê bi Quran 2:196 ve girêdidin: kesê ku nikare hady-ya pêwîst bikire, di dema hecê de sê roj û piştî vegerê heft rojiyan digire. Mezhebên fiqhê rojên rast û rêgezên kesên ku rojiyê heta roja Arefatê paş dixe nîqaş dikin; di vê mijarê de beşek îstîsna, bê guneh, dibêje. Danasîna mayîna li Arefatê û çûna Muzdelifeyê girîngiya rêûresmên diyarkirî yên hecê diyar dike, lê zêde zikir û bîranîna Allahê di navendê de ye.
- Ji bo hecê ji berê ve xwe amade bike û rêza rêûresman ji alimên pêbawer fêr bibe.
- Heke nikarî qurbana pêwîst bikire, dereng neke û ji pisporêkî derbarê rêgezên guncaw ên rojiyê de bipirse.
- Di rêwîtiya hecê de bi hişyarî demê ji bo zikr, dua û daxwaza lêborînê veqetîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.