Sahih al-Bukhari, hedîsa 4581
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Sa'id al-Khudri hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ، حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ أُنَاسًا فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ، هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ، ضَوْءٌ لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ ". قَالُوا لاَ. قَالَ " وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ، ضَوْءٌ لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ ". قَالُوا لاَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، إِلاَّ كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا، إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ. فَلاَ يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ مِنَ الأَصْنَامِ وَالأَنْصَابِ إِلاَّ يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ، حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلاَّ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ، بَرٌّ أَوْ فَاجِرٌ وَغُبَّرَاتُ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَنْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ. فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ، مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلاَ وَلَدٍ، فَمَاذَا تَبْغُونَ فَقَالُوا عَطِشْنَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا. فَيُشَارُ أَلاَ تَرِدُونَ، فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ، يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ، ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى، فَيُقَالُ لَهُمْ مَنْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ. فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ، مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلاَ وَلَدٍ. فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَكَذَلِكَ مِثْلَ الأَوَّلِ، حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلاَّ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ، أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنَ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا، فَيُقَالُ مَاذَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ. قَالُوا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا عَلَى أَفْقَرِ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ، وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ، وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ رَبَّنَا الَّذِي كُنَّا نَعْبُدُ. فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ، فَيَقُولُونَ لاَ نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا. مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ".
Ji Ebû Seîd el-Xudrî (razîyallahu anh) tê vegotin: Di dema Pêxember ﷺ de hinek kesan gotin:
"Ey Resûlallah! Gelo em ê di Roja Qiyametê de Rebbê xwe bibînin?" Pêxember ﷺ ferman kir: "Erê; gelo hûn di dîtina rojê de di nîvro de, dema ku ronahî ye û ewr tune ne, zehmetiyê dikişînin?" Wan gotin: "Na." Wî ferman kir: "Û gelo hûn di dîtina heyvê de di şeva çardehê de, dema ku ronahî ye û ewr tune ne, zehmetiyê dikişînin?" Wan gotin: "Na." Pêxember ﷺ ferman kir: "Hûn ê di dîtina Allah Ezze we Celle de di Roja Qiyametê de tu zehmetiyê nekişînin, tenê wekî ku hûn di dîtina yek ji wan herduyan de zehmetiyê nakin. Dema ku Roja Qiyametê be, muneqqîdek dê bang bike: 'Bila her ummetek li pey tiştê ku diperestin biçe.' Hingê kesên ku ji bilî Allah tiştekî din wek pût û nesîbe diperestin, hemû dê bikevin nav Agirê Dojehê, heta ku tenê yên ku Allah diperestin bimînin; çi yên qenc bin çi jî yên xerab, û bermayiyên Ehlê Kitêbê. Paşê Cihû tên gazîkirin û ji wan re tê gotin: 'Hûn kî diperestin?' Ew dibêjin: 'Me Uzeyrê kurê Allah diperest.' Ji wan re tê gotin: 'We derew kir; Allah ne hevjîn girtiye û ne jî zarok daye xwe. Niha hûn çi dixwazin?' Ew dibêjin: 'Rebbê me! Em tî bûne, me bide vexwarin.' Hingê ji wan re tê îşaretkirin: 'Ma hûn nayên ser avê?' Û ew ber bi Dojehê ve tên komkirin; ew wekî serabekê xuya dike ku hinek aliyên wê hinekên din dişkênin, û ew dikevin nav Agir. Piştre Xiristiyan tên gazîkirin û ji wan re tê gotin: 'Hûn kî diperestin?' Ew dibêjin: 'Me Mesîhê kurê Allah diperest.' Ji wan re tê gotin: 'We derew kir; Allah ne hevjîn girtiye û ne jî zarok daye xwe.' Ji wan re tê gotin: 'Hûn çi dixwazin?' Ew jî wekî yên pêşîn bersiv didin. Heta ku tenê yên ku Allah diperestin bimînin, çi qenc bin çi xerab, Rebbê Aleman di wê sûretê de ku herî nêzîkî wêneyê ku wan di hişê xwe de hebû, tê ba wan. Tê gotin: 'Hûn li benda çi ne? Her ummetek li pey tiştê ku diperestiye çûye.' Ew dibêjin: 'Me di dinyayê de dema ku em herî zêde hewcedarî wan bûn jî mirov terk kirin, me ew nekirin heval, û em niha li benda Rebbê xwe ne ku me diperest.' Hingê Allah dibêje: 'Ez Rebbê we me.' Ew du an sê caran dibêjin: 'Em tu tiştî bi Allah re nakin şerîk.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mûmîn dê di Roja Qiyametê de Allah bibînin û tenê ji Wî re îbadetê bikin.
Roj e ku Allah dê mirovan ji nû ve sax bike û li ser kirinên wan dadbarî bike.
Navê ku ji bo, di nav yên din de, Cihû û Xirîstiyanan tê bikaranîn.
Bawerî ye ku Allah tenê Xwedê ye û tu hevparên Wî tune ne.
Zanyarên sunnî yên klasîk vê rivayetê wek delîlê vê yekê digirin ku mûmîn dê bi rastî di Axretê de Allah bibînin, bi awayekî ku li Allah dike û bêyî ku Wî bi afirandiyan re bidin ber hev. Berawirdkirina bi roj û heyvê re eşkere dike ku dîtin dê bê zehmetî û tevliheviyê be; ew nayê wê maneyê ku Allah dişibihe afirandiyan. Ev beş herwiha destnîşan dike ku îbadet tenê ji Allah re ye û gotinên îmanê nikarin hevpar danîna ji bo Wî telafî bikin.
- Îbadeta xwe tenê ji Allah re xurt bike û ji her tiştê ku şirki dihewîne dûr bikeve.
- Bila hêviya hevdîtina bi Allah re di Axretê de te ber bi îmanê dilpak û kirinên baş ve bibe.
- Tekstên derbarê Allah de bi rêzê biaxive û Wî bi afirandiyên Wî re berawird neke.
Ev rivayeta sahih ji heman beşa Sahih al-Buxari de heman mijara hevdîtina bi Allah re vedibêje û dike ku mijara Axretê di çarçoveya xwe de bê fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #4476 (Sahih)Ev rivayeta sahih vedibêje ka mûmîn di Roja Qiyametê de çawa şefaetê dixwazin û bi bûyerên wê rojê ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.