Sahih al-Bukhari, hedîsa 4592
Zaid bin Thabit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zaid bin Thabit hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ السَّاعِدِيُّ، أَنَّهُ رَأَى مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ فِي الْمَسْجِدِ، فَأَقْبَلْتُ حَتَّى جَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَأَخْبَرَنَا أَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْلَى عَلَيْهِ لاَ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَجَاءَهُ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهْوَ يُمِلُّهَا عَلَىَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ لَوْ أَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ لَجَاهَدْتُ ـ وَكَانَ أَعْمَى ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَفَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي، فَثَقُلَتْ عَلَىَّ حَتَّى خِفْتُ أَنْ تُرَضَّ فَخِذِي، ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {غَيْرَ أُولِي الضَّرَرِ}
Îsmaîl kurê Ebdullah ji me re got: Îbrahîm kurê Se'd ji min re got, ji Salih kurê Keysan, ji Îbn Şîhab, wî got: Sehl kurê Se'd Sa'idî ji min re got: Min Merwan kurê Hekem di mizgeftê de dît, ez çûm ba wî û li kêleka wî rûniştim. Wî ji me re got ku Zeîd kurê Sabit jê re gotiye: Resûlullah ﷺ ev ayet ji min re emla kir (got): 'Ew bawermendên ku (li malê) rûniştine û ew ên ku di riya Allah de cîhad dikin ne wekhev in.' Dema ku wî ev ji min re digot, Îbn Umm Mektûm hat - û ew kor bû - û got: 'Ya Resûlallah! Bi Allah sond, eger min bikaribûya ez ê teqez cîhad bikirima.' Di wê demê de Allah wahyê li ser Resûlê xwe ﷺ nazil kir û ranê wî li ser ranê min bû. Ew qas giran bû ku min tirsiya ranê min bişkê. Paşê ew hal ji ser wî rabû û Allah ev ayet nazil kir: {غَيْرَ أُولِي الضَّرَرِ} 'Ji bilî yên ku zerar dîtine (kêmendam in).'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku ji ber astengiyekê nikare şer bike, ji vê berawirdiyê tê îstîsna kirin.
Zaid ibn Thabit tiştên ku Pêxember ﷺ ji wî re dikir nivîsandin, derbarê cûdahiya di navbera bawermendên ku li malê man û yên ku di rêya Allah de xebitîn de. Ibn Umm Maktumê kor got ku heke bikaribûya dê şer bikira; paşê îstîsnaya ji bo kesên xwedî astengî hate eşkerekirin.
Ew kesên ku di rêya Allah de hewl didin; di vê çarçoveyê de mebesta beşdarbûna di şerê de ye.
Kesên xwedî astengiyeke maqbûl ku rê li ber beşdarbûna wan di hewla têkildar de digire.
Peyama îlahî ku Allah ji Pêxemberê xwe ﷺ re eşkere kir.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hajar, vê îstîsnayê bi cudahiya di navbera kesên bê sedemeke maqbûl paş dimînin û kesên ku ji ber astengiyekê nikarin beşdar bibin ve girêdidin. Wahy hem astengiya laşî hem jî amadebûna dilsoz a Ibn Umm Maktum nas dike. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî dema ku erkên olî dinirxînin astengî û şiyanê li ber çavan digirin; ev rivayet prensîba ku mirov bi tiştê ku nikare bike nayê bar kirin piştgirî dike.
- Dema ku hewla kesekî dinirxînî, tenduristî û şiyanên wî jî li ber çavan bigire.
- Heke nikarî erkekî pêk bînî, bi rastî li ser sînordariyên xwe biaxive û dilsoziya xwe ji bo kirina qenciyê biparêze.
- Kar û hêviyan li gorî şiyanên laşî yên cuda yên mirovan biguncîne.
Al-Bara jî eşkerekirina gotinên ku dibêjin bawermendên li malê dimînin ne wek yên ku di rêya Allah de hewl didin in, vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #4594 (Sahih)Ev rivayet vedibêje ka Pêxember ﷺ çawa got ku were nivîsandin kesên xwedî astengiyeke maqbûl ji berawirdiya giştî tên îstîsna kirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.