Sahih al-Bukhari, hedîsa 4642
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسٍ، وَكَانَ مِنَ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ، وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجَالِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولاً كَانُوا أَوْ شُبَّانًا. فَقَالَ عُيَيْنَةُ لاِبْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي، لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الأَمِيرِ فَاسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ. قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ الْحُرُّ لِعُيَيْنَةَ فَأَذِنَ لَهُ عُمَرُ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ هِيْ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، فَوَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ، وَلاَ تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ. فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِهِ، فَقَالَ لَهُ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ} وَإِنَّ هَذَا مِنَ الْجَاهِلِينَ. وَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلاَهَا عَلَيْهِ، وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ.
Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) gotiye: Uyeyne bîn Hîsn bîn Huzeufe hat û li ba kurxwarê xwe Hurr bîn Qeys daket, yê ku ji wan kesan bû ku Umer ew nêzîkî xwe dikirin. Qariyan (kesên ku Qur'anê ji ber dizanin), çi pîr û çi jî ciwan bin, beşdarên civîn û şêwirmendiyên Umer bûn. Uyeyne ji kurxwarê xwe re got:
"Ey kurxwarê min! Li cem vî mîrî rûyê te heye, loma ji bo min destûrê bixwaze da ku ez wî bibînim." Wî got: "Ez ê ji bo te destûrê bixwazim." Îbn Ebbas got: Hurr ji bo Uyeyne destûr xwest û Umer jî destûr da wî. Dema ku Uyeyne ket hundir, got: "Hey kurê Xettab! Sond bi Allah, tu ne têra me bexşan didî û ne jî di navbera me de bi dadperwerî hukum dikî." Umer hêrs bû heta ku xwest ziyanê bide wî, lê Hurr got: "Ey Emîrê Bawermendan! Bêguman Allah Teala ji Pêxemberê xwe ﷺ re gotiye: 'Lêborînê qebûl bike, başiyê ferman bike û ji nezan dûr bikeve.' Û bêguman ev yek ji nezanan e." Sond bi Allah, dema ku Hurr ev ayet xwend, Umer dev jê berneda; ew li ser Kitêba Allah gelekî sekinandî bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Omer hêrsê xwe kontrol kir, gava ku ew bi fermana Allah ya lêborînê hat bîrxistin.
Uyayna ibn Hisn serdana Omer kir û bexşandinên wî û awayê dadweriya wî rexne kir. Al-Hurr Omer bi Qur’an 7:199 bîr xist, û piştî wê Omer li sînorên Kitêba Allah sekinî.
Kesên ku Qur’an dizanin û şîret ji Omer re dikirin.
Serokê bawermendan; sernavê xelîfeyê.
Ya ku mirov bi hêsanî û bi awayekî baş dikin qebûl bike, û bi wan re bi lêborînê reftar bike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku serok divê şîret û rastkirina li ser bingeha Qur’anê qebûl bikin, heta dema ku hêrs dibin jî. Ayet hîn dike ku li hember nezanî an tevgera bêedeb bi lêborînê bersiv bidin, bêyî ku tiştê baş bêpar bimîne. Omer nîşan dide ku desthilatdarî jî di bin hukmê wehya Allah de dimîne.
- Dema hêrs dibî, pêşî xwe dûr bixe û berî bersivdanê xwe bi rêberiyekê ji Qur’anê bîne bîra xwe.
- Bêyî heqaret û gefan balê bikişîne ser neheqiyê.
- Ji şîreta dilsoz re vekirî be, heta ku ew di demek dijwar de were.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.