Sahih al-Bukhari, hedîsa 4745
Sahl ibn Sa'd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Sahl ibn Sa'd
- 1Ishaqji al‑Bukhari re vegotإِسْحَاقُ
- 2Muhammad ibn Yusufمُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ
- 3Al‑Awza'iالأَوْزَاعِيُّ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيُّ
- 5Sahl ibn Sa'dسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ عُوَيْمِرًا، أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيٍّ وَكَانَ سَيِّدَ بَنِي عَجْلاَنَ فَقَالَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي رَجُلٍ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَتَى عَاصِمٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ، فَسَأَلَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَرِهَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا، قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ ". فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُلاَعَنَةِ بِمَا سَمَّى اللَّهُ فِي كِتَابِهِ، فَلاَعَنَهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ حَبَسْتُهَا فَقَدْ ظَلَمْتُهَا، فَطَلَّقَهَا، فَكَانَتْ سُنَّةً لِمَنْ كَانَ بَعْدَهُمَا فِي الْمُتَلاَعِنَيْنِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْظُرُوا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَدْعَجَ الْعَيْنَيْنِ عَظِيمَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُحَيْمِرَ كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا، إِلاَّ قَدْ كَذَبَ عَلَيْهَا ". فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى النَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ تَصْدِيقِ عُوَيْمِرٍ، فَكَانَ بَعْدُ يُنْسَبُ إِلَى أُمِّهِ.
Sehl bîn Se'd (r.a.) wiha rivayet dike: Uweymîr hat cem Asim bîn Ediyê ku serokê Benî Eclan bû û got:
"Hûn di der barê mêrekî de ku mêrekî din ligel jina xwe dibîne çi dibêjin? Gelo ew ê wî bikuje û hûn jî wî (mêrê kujer) bikujin, yan divê ew çi bike? Ji bo min ji Resûlullah ﷺ bipirse." Asim çû cem Pêxember ﷺ û got: "Ey Resûlullah!" lê Resûlullah ﷺ ji pirsên wiha hez nekir. Dema Uweymîr ji Asim pirsî, Asim bersiv da û got: "Resûlullah ﷺ ji pirsên wiha hez nekir û ew şermezar kirin." Uweymîr got: "Bi Xwedê, ez ê dev jê bernedim heya ku ez rasterast ji Resûlullah ﷺ nepirsim." Paşê Uweymîr hat û got: "Ey Resûlullah! Mêrekî mêrekî din ligel jina xwe dîtiye; gelo ew ê wî bikuje û hûn jî wî bikujin, yan divê ew çi bike?" Resûlullah ﷺ ferman kir: "Xwedê di der barê te û hevjîna te de Qur'an nazil kiriye." Paşê Resûlullah ﷺ emir kir ku ew li gorî tiştê ku Xwedê di Kitêba xwe de diyar kiriye, 'Lî'an' (sonda lanetê) bikin. Wî ligel wê Lî'an kir û paşê got: "Ey Resûlullah! Heke ez wê bimînim, min dê zilm lê kiribe." Lewma wê berda (telaq da), û ev yek ji bo kesên piştî wan ên ku dikevin rewşa Lî'anê bû sunnetek. Paşê Resûlullah ﷺ got: "Binêrin! Heke ew zarokekî reş, bi çavên mezin ên reş, qalçeyên mezin û lingên kurt bîne, ez ê bibêjim ku Uweymîr rast gotiye; lê heke ew zarokekî sor bîne ku dişibihe 'Wehere'yê, ez ê bibêjim ku Uweymîr derew li ser wê kiriye." Paşê ew zarok bi wan taybetmendiyên ku Resûlullah ﷺ ji bo piştrastkirina rastbûna Uweymîr diyar kiribû anî, û ji ber vê yekê zarok tenê bi diya xwe ve hate girêdan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Li‘ān rêyekî diyarkirî ji bo çareserkirina sûcdariyekê di nav zewacê de peyda dike.
‘Uweymir pirsî ku mêr divê çawa tevbigere ger zilamekî li cem jina xwe bibîne. Pêxember ﷺ bersiv da ku derbarê rewşa wan de ayetên Quranê hatine şandin û ji herdu hevjînan re fermandariya kir ku li‘ānê li gorî wan rêzikên pêk bînin.
Rêzeke diyarkirî ya daxuyanî û sondên di navbera hevjînan de ye, di rewşa sûcdariya zînayê de, dema ku mêr şahidên asayî tune be.
Di vê dozê de zarok bi dayika xwe ve hate girêdan, ne bi zilamê ku li‘ān kiribû.
Zanyar ji vê derdixin ku mêr di bersiva sûcdariyekê de nekaribe bi xwe dest bi tundûtî bike, lê divê mijarê bi rêya li‘āna diyarkirî û rêya dadwerî ya desthilatdar çareser bike. Quranê vê pêvajoyê di sûreta en-Nûrê de (24:6–9) rave dike. Mezhebên fiqhê li‘ānê wekî pêvajoyeke taybet a hiqûqî nas dikin; şert û encamên wê yên rasttir di doktrîna wan a hiqûqî de tên ravekirin. Taybetmendiyên derveyî yên hatine gotin ne pîvaneke giştî ne ji bo diyarkirina nesebê an sûcdariyê: di vê vegotinê de ew bi tena xwe sûcdariyeke hiqûqî piştrast nakin.
- Li hember sûcdariyeke giran bi xwe dadwerî pêk neîne; bi alimê pispor an saziya hiqûqî ya desthilatdar re şêwir bike.
- Rûmeta mirovan biparêze û bê delîlên pêwîst û pêvajoya diyarkirî sûcdariyan belav neke.
- Di nakokiyên zewacê de, dadperwerî gavên bi baldarî û rêzgirtina mafên herdu hevjînan dixwaze.
Ev vegotin ji heman berhevokê pirsê derbarê li‘ānê vedibêje û şert û mercên bûyerê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #4747 (Sahih)Ev vegotin sûcdariya li dijî hevjînekê û rêberiyên Pêxember ﷺ derbarê pêvajoya diyarkirî de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #4744 (Sahih)Ev vegotina sahih di heman beşa tefsîrê de ye û dike ku meriv ayetên Quranê yên derbarê li‘ānê de di çarçoveya xwe de fam bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.