Sahih al-Bukhari, hedîsa 4816
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، {وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ، عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ} الآيَةَ كَانَ رَجُلاَنِ مِنْ قُرَيْشٍ وَخَتَنٌ لَهُمَا مِنْ ثَقِيفَ، أَوْ رَجُلاَنِ مِنْ ثَقِيفَ وَخَتَنٌ لَهُمَا مِنْ قُرَيْشٍ فِي بَيْتٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَتُرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ يَسْمَعُ حَدِيثَنَا قَالَ بَعْضُهُمْ يَسْمَعُ بَعْضَهُ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَئِنْ كَانَ يَسْمَعُ بَعْضَهُ لَقَدْ يَسْمَعُ كُلَّهُ. فَأُنْزِلَتْ {وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلاَ أَبْصَارُكُمْ} الآية
Îbn Mesûd (r.a.) ragihand: Di derbarê ayeta {Hûn xwe ji wê yekê nediparastin ku guhên we, çavên we û çermên we li dijî we şahidiyê bikin} (41:22): Du mêr ji Qureyşê û zava wan ji Seqîfê bûn, an jî du mêr ji Seqîfê û zava wan ji Qureyşê bûn. Ew di malekê de bûn û hinekan ji wan ji hinekan re got:
"Gelo hûn difikirin ku Allah guhdariya axaftina me dike?" Hinekan got: "Ew beşekî jê dibihîze." Û hinekên din gotin: "Heke ew beşekî jê bibihîze, bêguman ew hemûyê jî dibihîze." Piştre ev ayet nazil bû: {Hûn xwe ji wê yekê nediparastin ku guhên we, çavên we û çermên we li dijî we şahidiyê bikin}.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê her tiştî dibihîze, û hestên me dê di Roja Qiyametê de şahidiyê bikin.
Ibn Mes'ud vedibêje ku çend zilam di malekê de li ser vê yekê diaxivîn ka Xwedê axaftina wan dibihîze an na. Wahya ya Quranê 41:22 ramana wan red kir ku Xwedê tenê beşek ji wê dibihîze.
Tu nikarî xwe ji şahidiya hestên xwe li ser tiştê ku kiriye biparêzî.
Zilamek ku bi zewacê bûye endamê malbatê.
Diyar kirina tiştê ku kesek bihîstiye, dîtiye an kiriye.
Zanyarên klasîk vê rivayetê bi Quranê 41:22 ve girêdidin: zanîna Xwedê hem tiştên ku mirov eşkere dikin hem jî axaftinên ku bi veşartî dikin dihewîne. Guh, çav û çerm dê di Roja Qiyametê de li dijî mirovan şahidiyê bikin; tu kes ji zanîna Xwedê an ji hesabdayînê derve nîne. Ev şîrove hişyarî teşwîq dike, lê hîn nake ku mirov dikarin bi veşartina kirinên xwe ji zanîna Xwedê xilas bibin.
- Bi baldarî biaxive û tevbigere, hetta dema ku difikirî tu kes nikare te bibihîze an bibîne.
- Her roj demekê ji bo fikirîn li ser gotin û kirinên xwe veqetîne û ji Xwedê ji bo şaşiyan lêborîn bixwaze.
- Guh, çav û laşê xwe ji bo başiyê bi kar bîne; ev berpirsiyariyeke ku hatiye spartin te.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.