Sahih al-Bukhari, hedîsa 486
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَأَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ يُصَلِّي إِلَى الْعِرْقِ الَّذِي عِنْدَ مُنْصَرَفِ الرَّوْحَاءِ، وَذَلِكَ الْعِرْقُ انْتِهَاءُ طَرَفِهِ عَلَى حَافَةِ الطَّرِيقِ، دُونَ الْمَسْجِدِ الَّذِي بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْمُنْصَرَفِ، وَأَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَى مَكَّةَ. وَقَدِ ابْتُنِيَ ثَمَّ مَسْجِدٌ، فَلَمْ يَكُنْ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي فِي ذَلِكَ الْمَسْجِدِ، كَانَ يَتْرُكُهُ عَنْ يَسَارِهِ وَوَرَاءَهُ، وَيُصَلِّي أَمَامَهُ إِلَى الْعِرْقِ نَفْسِهِ، وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَرُوحُ مِنَ الرَّوْحَاءِ، فَلاَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حَتَّى يَأْتِيَ ذَلِكَ الْمَكَانَ فَيُصَلِّي فِيهِ الظُّهْرَ، وَإِذَا أَقْبَلَ مِنْ مَكَّةَ فَإِنْ مَرَّ بِهِ قَبْلَ الصُّبْحِ بِسَاعَةٍ أَوْ مِنْ آخِرِ السَّحَرِ عَرَّسَ حَتَّى يُصَلِّيَ بِهَا الصُّبْحَ.
Û bi rastî Îbn Umer li ber wê zinarê ku li nêzîkî derketina Rewhayê ye nimêj dikir. Ew zinar li qeraxa rê bû û dema mirov ber bi Mekkeyê ve diçe, ew ji wê mizgefta ku di navbera zinar û derketinê de ye, pêştir e. Her çend li wir mizgeftek hatibû avakirin jî, Ebdullah ne di wê mizgeftê de nimêj dikir; wê li milê çepê û li pişta xwe dihîşt û li pêşiya wê, rasterast ber bi zinarê ve nimêj dikir. Dema Ebdullah ji Rewhayê derdiket, heta nedihate wî cihî nimêja nîvro nedikir; lê gava digihişt wir, nimêja nîvro li wir dikir. Gava ji Mekkeyê vedigeriya, eger saetek berê sibehê an jî di dawiya seherê de li wir re derbas bibûya, li wir radiwestiya heta ku nimêja sibehê li wir bike.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Omer di rêwîtiyê de li pey cihên ku Pêxember ﷺ lê nimêj dikir dimeşiya.
Cihek li ser riya rêwîtiyê di navbera Medîneyê û Mekkeyê de.
Nimêja ferz a nîvro.
Nimêja ferz a dema sibehê.
Zanyarên klasîk di tevgera Ibn Omer de mînakek ji şopandina bi baldarî ya Pêxember ﷺ û girîngdana cihên ku ew lê nimêj dikir didîtin. Lêbelê, ev riwayet pratîka kesane ya Ibn Omer vedibêje; ew nimêjkirina li wan cihên taybet ji bo her rêwî ne ferz dike. Mezhebên hiqihê tekez dikin ku rêwî divê nimêjên xwe yên ferz di wextê xwe de pêk bînin û cihekî taybet li ser rê ne şertê derbasbûna nimêjê ye.
- Nimêjên xwe yên ferz di wextê xwe de pêk bîne, heta dema ku di rêwîtiyê de yî.
- Sunnetê bizane û bi zanînê bişopîne; pratîka kesane ya rêwîtiyê wekî erkê hemûyan nede nîşandan.
- Di rêwîtiyê de cihên guncav bibîne ku tu bikaribî bi aramî û ewlehî lê nimêj bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.