Sahih al-Bukhari, hedîsa 4889
Abu Hurayrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Hurayrah hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَنِي الْجَهْدُ فَأَرْسَلَ إِلَى نِسَائِهِ فَلَمْ يَجِدْ عِنْدَهُنَّ شَيْئًا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ رَجُلٌ يُضَيِّفُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ ". فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ ضَيْفُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ تَدَّخِرِيهِ شَيْئًا. قَالَتْ وَاللَّهِ مَا عِنْدِي إِلاَّ قُوتُ الصِّبْيَةِ. قَالَ فَإِذَا أَرَادَ الصِّبْيَةُ الْعَشَاءَ فَنَوِّمِيهِمْ، وَتَعَالَىْ فَأَطْفِئِي السِّرَاجَ وَنَطْوِي بُطُونَنَا اللَّيْلَةَ. فَفَعَلَتْ ثُمَّ غَدَا الرَّجُلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَقَدْ عَجِبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ـ أَوْ ضَحِكَ ـ مِنْ فُلاَنٍ وَفُلاَنَةَ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Mêrekî hat cem Resûlê Allah ﷺ û got:
"Ey Resûlê Allah! Ez bi xwarin û westandinê re rû bi rû me." Pêxember ﷺ kesek şand cem jinên xwe da ku tiştekî bibîne, lê wî li cem wan tiştek nedît. Hingê Resûlê Allah ﷺ ji hevalên xwe re got: "Ma kesek tune ye ku îşev vê mêvanî bike da ku Allah jê re bibe dilovan?" Mervekî ji Ensaran rabû û got: "Ez im, ey Resûlê Allah!" Ew çû cem malbata xwe û ji jina xwe re got: "Ev mêvanê Resûlê Allah ﷺ e; tu tiştî ji wî re nehêle." Wê got: "Bi Allah sond! Ji bilî xwarina zarokan tiştekî min tune ye." Wî got: "Gava zarok xwarinê bixwazin, wan razîne; paşê were û çirayê vemirîne; em ê îşev birçî bimînin." Wê jî wiha kir. Sibehê ew mêr hat cem Resûlê Allah ﷺ û Pêxember ﷺ got: "Allah Ezze we Celle ji filan û filanê re ecêb ma (an jî kenî/pê kêfxweş bû)." Paşê Allah Ezze we Celle ev ayet nazil kir: {"Û ew canê xwe didin aliyekî û wan (muhaciran) li ser xwe tercîh dikin, her çend ew bi xwe di tengasiyê de bin jî."}
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Zewacek ji Ensaran xwarina xwe ya hindik bi mêvanekî birçî re parve kir.
Mêrekî birçî ji Pêxember ﷺ alîkarî xwest. Ji ber ku li cem jinên wî xwarin tune bû, Pêxember ﷺ pirsî ka kê dixwest wî wekî mêvan pêşwazî bike. Mêrekî ji Ensaran û jina wî xwarina wan a hindik bi wî re parve kirin.
Niștecîhên Medîneyê ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê hatibûn.
Rewşeke ku tê de tiştên pêwîst ji kesekî re kêm in.
Alîkarîkirina kesekî din, her çend tu bixwe jî hewceyî tiştê ku didî bin.
Zanyar di vê vegotinê de mînakek ji dilovanî, mêvanperwerî û xwefedakariyê dibînin: zewacê tevî tengdestiya xwe mêvan pêş xist. Ayet vê xwefedakariya taybet pesend dike; ew ne fermana ku endamên malbatê bi awayekî domdar bê xwarina pêwîst bihêlin e. Vegotin herwiha tevlêbûna hevpar a zewacê û pêşwaziya bi baldarî û germ a mêvanê nîşan dide.
- Îro bipirse ka tu dikarî çawa bi awayekî pratîk alîkariya cîranekî, mêvanekî an xizmê xwe bikî, her çend alîkariya te biçûk be.
- Berî ku tiştekî bibexşî, bi malbata xwe re şêwir bike, da ku dilovanî bi lênêrîna kesên di berpirsiyariya te de re hevaheng be.
- Mêvanan bi baldarî û rêzdarî pêşwazî bike, her çend imkanên te sînordar bin.
Ev vegotin vedibêje ka eşîra Eş'arî di dema kêmbûnê de xwarinê di nav xwe de parve dikir û bi mijara dilovanî ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #4888 (Sahih)Ev vegotina Sahih di beşa tefsîrê de nêzî vê çîrokê ye û ji bo şîroveyên Qur'anê yên wê derê çarçoveyeke zêde peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.