Sahih al-Bukhari, hedîsa 5124
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَقَالَ لِي طَلْقٌ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، {فِيمَا عَرَّضْتُمْ} يَقُولُ إِنِّي أُرِيدُ التَّزْوِيجَ، وَلَوَدِدْتُ أَنَّهُ تَيَسَّرَ لِي امْرَأَةٌ صَالِحَةٌ. وَقَالَ الْقَاسِمُ يَقُولُ إِنَّكِ عَلَىَّ كَرِيمَةٌ، وَإِنِّي فِيكِ لَرَاغِبٌ، وَإِنَّ اللَّهَ لَسَائِقٌ إِلَيْكِ خَيْرًا. أَوْ نَحْوَ هَذَا. وَقَالَ عَطَاءٌ يُعَرِّضُ وَلاَ يَبُوحُ يَقُولُ إِنَّ لِي حَاجَةً وَأَبْشِرِي، وَأَنْتِ بِحَمْدِ اللَّهِ نَافِقَةٌ. وَتَقُولُ هِيَ قَدْ أَسْمَعُ مَا تَقُولُ. وَلاَ تَعِدُ شَيْئًا وَلاَ يُوَاعِدُ وَلِيُّهَا بِغَيْرِ عِلْمِهَا، وَإِنْ وَاعَدَتْ رَجُلاً فِي عِدَّتِهَا ثُمَّ نَكَحَهَا بَعْدُ لَمْ يُفَرَّقْ بَيْنَهُمَا. وَقَالَ الْحَسَنُ {لاَ تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا} الزِّنَا. وَيُذْكَرُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {الْكِتَابُ أَجَلَهُ} تَنْقَضِي الْعِدَّةُ.
Telq got: Zayide ji Mensûr, ji Mucâhid, ji Îbn Ebbas ji me re ragihand li ser ayeta {di tiştê ku we îşaret jê re kir}: Îbn Ebbas dibêje:
"Ez dixwazim bizewicim û hez dikim ku jineke salih ji min re hêsan bibe." Qasim got: Mirov dikare bibêje: "Tu li cem min bi rûmet î, ez ji te hez dikim û Allah dê xêrê bide te," an jî tiştekî mîna vê. Ata got: Divê mirov îşaret bike û eşkere nebêje; dibêje: "Pêdiviyeke min heye, mizgînî be, tu bi hemdê Allah guncaw î." Ew jî dibêje: "Ez guh didim gotina te." Lê divê ew soz nede û weliyê wê jî bêyî agahiya wê soz nede. Heke di dema iddetê de soz da mêrekî û paşê ew pê re zewicî, ew ji hev nayên veqetandin. Hesen got: {Bi dizî sozê nedine wan} yanî zîna. Ji Îbn Ebbas tê vegotin li ser {kitêb ecelahu}: Yanî iddet temam dibe.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema ‘iddetê de, daxwaza zewacê dikare bi awayekî neyekser were eşkerekirin, lê ne wek sozekê.
Dema bendewariya destûrkirî ya piştî veqetînê an mirina mêr.
Bi hişyarî eşkerekirina daxwaza zewacê bêyî daxwazeke rasterast an soz.
Waliyê ku di zewacê de rolek heye; li gorî vê nivîsê, ew di dema ‘iddetê de bêyî agahdariya jinê nikare sozê bide.
Ev rivayet di şîroveya Qur’anê 2:235 de tê vegotin. Ibn Abbas, al-Qasim û Ata di dema ‘iddetê de îşareta neyekser ji daxwaza eşkere ya zewacê cuda dikin: jinek ku di vê dema bendewariyê de ye nikare soza zewacê bide û weliyê wê jî bêyî agahdariya wê nikare vê yekê bike. Nivîs herwiha dibêje ku zewaceke ku paşê tê kirin tenê ji ber sozeke berê ya wisa nayê betalkirin. Faqîh di derbarê encam û şertên hiqûqî yên rast de berfirehtir diaxivin; ev şîrove bi tenê danasîna tevahî ya nêrînên hemû mezhebên fiqhê nîne.
- Kesê ku eleqeya wî bi jinekê re heye ku di ‘iddetê de ye, divê xwe bi îşareteke nerm ve bisînor bike û ne daxwazeke rasterast bike ne jî sozê bide.
- Welî bêyî agahdariya wê divê li şûna wê li ser mijarên zewacê nîqaş neke.
- Di rewşên tevlihev ên derbarê ‘iddetê de ji alimê pispor şîretê bixwaze û li gorî gotineke tenê û ji kontekstê qutkirî tevnegerîne.
Ev rivayet herwiha rêzikên nêzîkbûna neyekser li jinê ku di dema bendewariyê de ye vedikole.
Sahih al-Bukhari · #5123 (Sahih)Ev rivayet bi mijara demên bendewariyê û sînorên li ser zewaceke nû di wê demê de girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #5125 (Sahih)Ev hedîs behsa razîbûna di zewacê de dike û ji ber vê yekê bi daxwaza zewacê re mijarek nêzîk e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.