Zewac · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 5127

Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Zewac
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji Aisha hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

قَالَ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ،‏.‏ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النِّكَاحَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ عَلَى أَرْبَعَةِ أَنْحَاءٍ فَنِكَاحٌ مِنْهَا نِكَاحُ النَّاسِ الْيَوْمَ، يَخْطُبُ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ وَلِيَّتَهُ أَوِ ابْنَتَهُ، فَيُصْدِقُهَا ثُمَّ يَنْكِحُهَا، وَنِكَاحٌ آخَرُ كَانَ الرَّجُلُ يَقُولُ لاِمْرَأَتِهِ إِذَا طَهُرَتْ مِنْ طَمْثِهَا أَرْسِلِي إِلَى فُلاَنٍ فَاسْتَبْضِعِي مِنْهُ‏.‏ وَيَعْتَزِلُهَا زَوْجُهَا، وَلاَ يَمَسُّهَا أَبَدًا، حَتَّى يَتَبَيَّنَ حَمْلُهَا مِنْ ذَلِكَ الرَّجُلِ الَّذِي تَسْتَبْضِعُ مِنْهُ، فَإِذَا تَبَيَّنَ حَمْلُهَا أَصَابَهَا زَوْجُهَا إِذَا أَحَبَّ، وَإِنَّمَا يَفْعَلُ ذَلِكَ رَغْبَةً فِي نَجَابَةِ الْوَلَدِ، فَكَانَ هَذَا النِّكَاحُ نِكَاحَ الاِسْتِبْضَاعِ، وَنِكَاحٌ آخَرُ يَجْتَمِعُ الرَّهْطُ مَا دُونَ الْعَشَرَةِ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ كُلُّهُمْ يُصِيبُهَا‏.‏ فَإِذَا حَمَلَتْ وَوَضَعَتْ، وَمَرَّ عَلَيْهَا لَيَالِيَ بَعْدَ أَنْ تَضَعَ حَمْلَهَا، أَرْسَلَتْ إِلَيْهِمْ فَلَمْ يَسْتَطِعْ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَنْ يَمْتَنِعَ حَتَّى يَجْتَمِعُوا عِنْدَهَا تَقُولُ لَهُمْ قَدْ عَرَفْتُمُ الَّذِي كَانَ مِنْ أَمْرِكُمْ، وَقَدْ وَلَدْتُ فَهُوَ ابْنُكَ يَا فُلاَنُ‏.‏ تُسَمِّي مَنْ أَحَبَّتْ بِاسْمِهِ، فَيَلْحَقُ بِهِ وَلَدُهَا، لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَمْتَنِعَ بِهِ الرَّجُلُ‏.‏ وَنِكَاحُ الرَّابِعِ يَجْتَمِعُ النَّاسُ الْكَثِيرُ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ لاَ تَمْتَنِعُ مِمَّنْ جَاءَهَا وَهُنَّ الْبَغَايَا كُنَّ يَنْصِبْنَ عَلَى أَبْوَابِهِنَّ رَايَاتٍ تَكُونُ عَلَمًا فَمَنْ أَرَادَهُنَّ دَخَلَ عَلَيْهِنَّ، فَإِذَا حَمَلَتْ إِحْدَاهُنَّ وَوَضَعَتْ حَمْلَهَا جُمِعُوا لَهَا وَدَعَوْا لَهُمُ الْقَافَةَ ثُمَّ أَلْحَقُوا وَلَدَهَا بِالَّذِي يَرَوْنَ فَالْتَاطَ بِهِ، وَدُعِيَ ابْنَهُ لاَ يَمْتَنِعُ مِنْ ذَلِكَ، فَلَمَّا بُعِثَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ هَدَمَ نِكَاحَ الْجَاهِلِيَّةِ كُلَّهُ، إِلاَّ نِكَاحَ النَّاسِ الْيَوْمَ‏.‏

Werger

Yehya kurê Silêman got: Îbn Wehb ji me re vegot, bi riya Yûnis. Ehmed kurê Salih ji me re vegot, Enbese ji me re vegot, Yûnis ji Îbn Şîhab vegot. Urwe kurê Zubeyr ji min re ragihand: Aişe, hevjîna Pêxember ﷺ jê re got ku di serdema Cahiliyetê de zewac li ser çar cureyan bû. Cureyekî wan mîna zewaca îro ya mirovan bû; mêrek ji mêrekî din keçika di bin parastina wî de an keça wî dixwest, mehr dida wê û paşê pê re dizewicî. Cureyekî din ew bû ku mêrek piştî ku jina wî ji heyza xwe pak dibû, jê re digot: 'Falan kesî bîne da ku tu pê re razayî.' Paşê mêrê wê jê dûr diket û heta ku ew ji wî mêrê din ducanî nedibû, qet dest nediya ser. Gava ducaniya wê diyar dibû, mêrê wê heke bixwasta pê re radiza. Ew ev yek ji bo bidestxistina zarokekî ji nesebekî bilind dikir. Ev zewac wekî 'Îstîbda' dihat nasîn. Cureyekî din ew bû ku komek ji deh kesan kêmtir dicivîn û hemû diçûn cem jinekê û pê re radizan. Gava ew ducanî dibû û zarok dianî, û piştî welidandinê çend şev derbas dibûn, ew hemûyan vedixwend û ti kes nikaribû neyê. Gava hemû li ber wê dicivîn, ew digot: 'Hûn dizanin we çi kiriye, niha min zarokek aniye. Ey falan kes, ev kurê te ye!' Wê navê yê ku dixwest lê dikir û zarok pê ve dihat girêdan; mêr nikaribû vê yekê red bikira. Cureyê çarem ew bû ku gelek kes diçûn cem jinekê û ew qet rê li ber kesê ku dihat cem wê negirta. Ev jin fahîşe bûn; ew alayan li ser deriyên xwe dadidan wekî nîşanekê, û her kesê ku bixwasta dikaribû bi wan re razaya. Gava yek ji wan ducanî dibû û zarok dianî, hemû mêr ji bo wê dihatin civandin û 'Qaif' (kesên pispor ên naskirina babê zarok) dihatin gazîkirin. Wan zarok bi wî kesê ku digotin bavê wî ye ve girêdidan û ew wekî kurê wî dihat nasîn; mêr nikaribû vê yekê red bikira. Lê gava Muhemmed ﷺ bi heq hate şandin, wî hemû cureyên zewaca Cahiliyetê hilweşandin, ji bilî zewaca ku îro mirov pê dizanin.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Îslamê çar şêweyên têkiliyên berî Îslamê betal kirin û zewaca rewa hişt.

Wateya peyvên dijwar
istibda'

Kevneşopiyeke berî Îslamê bû ku mêr jina xwe dişand cem zilamekî din da ku zarokek bide, yê ku ew wekî xwedî nesebê hêja dihesiband.

qa'if

Kesek ku li ser bingeha şibata xuyayî îdia dikir ku dikare xizimtiyê an bavbûnê nas bike.

mehr (mahr)

Diyariyeke zewacê ya mecbûrî ku mêr deyndarê jina xwe ye.

Zanyar ji vê çi derdixin

Şîrovekarên klasîk destnîşan dikin ku ev vegotin zewaca rewa bi daxwaza zewacê, mehrê û peywendiyeke zewacê ya naskirî ji yên din cuda dike. Pratîkên din ên ku hatine vegotin hatin betal kirin, ji ber ku ew bingeheke derbasdar ji bo zewaca Îslamî pêk naynin. Herwiha, hedîs behsa adetên dîrokî yên berî rêzikên Îslamî yên derbarê zewacê û nesebê de dike; ji vê yekê destûr nayê derxistin ku neseb li gorî dilê xwe were diyarkirin.

Dersên ji bo îro
  1. Zewacê li ser razîbûna eşkere, peywendiyeke zewacê ya derbasdar û mafên wê bingehîne.
  2. Bi baldarî li ser nesebê bigere û zarokan li ser bingeha tercîhên kesane an texmînên bêdelîl nede kesekî.
  3. Derbarê adetên dîrokî de bi rêz biaxive û ji nîşandana wêneyeke heyecanî ya binpêkariyên hatine vegotin dûr bikeve.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.