Sahih al-Bukhari, hedîsa 520
Abdullah ibn Masud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Masud hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ السُّرْمَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يُصَلِّي عِنْدَ الْكَعْبَةِ، وَجَمْعُ قُرَيْشٍ فِي مَجَالِسِهِمْ إِذْ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ أَلاَ تَنْظُرُونَ إِلَى هَذَا الْمُرَائِي أَيُّكُمْ يَقُومُ إِلَى جَزُورِ آلِ فُلاَنٍ، فَيَعْمِدُ إِلَى فَرْثِهَا وَدَمِهَا وَسَلاَهَا فَيَجِيءُ بِهِ، ثُمَّ يُمْهِلُهُ حَتَّى إِذَا سَجَدَ وَضَعَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ فَانْبَعَثَ أَشْقَاهُمْ، فَلَمَّا سَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَضَعَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ، وَثَبَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاجِدًا، فَضَحِكُوا حَتَّى مَالَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ مِنَ الضَّحِكِ، فَانْطَلَقَ مُنْطَلِقٌ إِلَى فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ وَهْىَ جُوَيْرِيَةٌ، فَأَقْبَلَتْ تَسْعَى وَثَبَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاجِدًا حَتَّى أَلْقَتْهُ عَنْهُ، وَأَقْبَلَتْ عَلَيْهِمْ تَسُبُّهُمْ، فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ قَالَ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ، اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ، اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ ـ ثُمَّ سَمَّى ـ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِعَمْرِو بْنِ هِشَامٍ، وَعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَشَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَالْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ، وَأُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ، وَعُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ، وَعُمَارَةَ بْنِ الْوَلِيدِ ". قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَوَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُمْ صَرْعَى يَوْمَ بَدْرٍ، ثُمَّ سُحِبُوا إِلَى الْقَلِيبِ قَلِيبِ بَدْرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأُتْبِعَ أَصْحَابُ الْقَلِيبِ لَعْنَةً ".
Ehmed kurê Îshaq ê Surmarî ji me re got: Ubeydullah kurê Mûsa ji me re got: Îsraîl ji me re got, ji Ebû Îshaq, ji Emr kurê Meymûn, ji Ebdullah (kurê Mesûd) ku wiha got: Dema ku Resûlullah ﷺ li kêleka Kebabê radiwestiya û nimêj dikir, komek ji Qureyşiyan di civînên xwe de rûniştibûn. Yekî ji wan got:
"Ma hûn vî muraîkarî nabînin? Kîjan ji we dikare here ba deveşa filan malbatê, zikê wê, xwîna wê û donê wê bîne û heta ku ew secde bike bisekine, paşê wan tiştan bixe navbera her du milên wî?" Piştre yê herî bedbext ê nav wan rabû û çû. Gava Resûlullah ﷺ secde kir, wî ew tişt xistin navbera her du milên wî. Pêxember ﷺ di secdê de ma û ew qas keniyana ku hinek ji wan ji ber kenê ketin ser hev. Kesekî çû ba Fatimeyê - selam li ser be - ku wê demê keçikek bû; ew bi lez hat û Pêxember ﷺ hîn di secdê de bû. Wê ew tiştên pîs ji ser wî avêtin û rûyê xwe da Qureyşiyan û dijûn da wan. Gava Resûlullah ﷺ nimêja xwe temam kir, got: "Ya Ellah! Tu Qureyşiyan bigire, Ya Ellah! Tu Qureyşiyan bigire, Ya Ellah! Tu Qureyşiyan bigire!" Paşê navên wan yek bi yek got: "Ya Ellah! Tu Emr kurê Hişam, Utbe kurê Rebîe, Şeybe kurê Rebîe, Welîd kurê Utbe, Umeyye kurê Xelef, Uqbe kurê Ebî Muît û Umare kurê Welîd bigire!" Ebdullah got: "Bi Xwedê sond! Min ew hemû di roja Bedirê de dîtin ku hatibûn kuştin û paşê hatin kaşkirin bo bîra Bedirê ya bi navê Qelîb." Paşê Resûlullah ﷺ got: "Lanet li xwediyên Qelîbê jî hate şopandin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema nimêjê de henekên wan li xwe girt û ji Allahê xwe re ji bo dadmendiyê dua kir.
Riwayet bûyerekê li nêzî Ka'be vedibêje: Qureyşiyan di dema nimêja Pêxember ﷺ de henek pê kirin û navxweyên deveyekê ku hatibû serjêkirin û qirêjiya wê dan ser pişta wî. Fatime wê barê rakir; paşê Pêxember ﷺ li dijî kirdevanan ji Allah dua kir.
Secdeya ku misilman di wê de eniya xwe li erdê datîne, wekî beşek ji nimêjê.
Bîrek; li vir bîra li Bedrê ye ku serokên ku hatibûn kuştin tê de hatin danîn.
Qebîleya ku li Mekkeyê dijiyan û Pêxember ﷺ jî endamê wê bû.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku êrîşkirin di dema nimêjê de bi xwe nayê wê wateyê ku nimêj nederbasdar bûye: Pêxember ﷺ di sucûdê de ma û nimêja xwe temam kir. Riwayet herwiha nîşan dide ku alîkarîkirina kesekî ku tê êrîşkirin guncan e, wekî ku Fatime kir. Dua li dijî zordarên ku navên wan hatine gotin bi dijminatiya wan a domdar û zordestiya wan ve girêdayî bû; ev destûr nake ku mirov ji ber hêrsê kesan lanet bike.
- Di îbadetê de bi sebat bimîne û nehêle tirsandin te ji nimêjê dûr bixe.
- Dema kesek tê biçûkxistin an êrîşkirin, bi awayekî ewle û guncan alîkarî bike.
- Ji Allahê xwe re ji bo dadmendiyê dua bike û hişyar be ku hêrs neyê bibe sedema bêdadîtiyê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.