Sahih al-Bukhari, hedîsa 523
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ ـ هُوَ ابْنُ عَبَّادٍ ـ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا إِنَّا مِنْ هَذَا الْحَىِّ مِنْ رَبِيعَةَ، وَلَسْنَا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلاَّ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ، فَمُرْنَا بِشَىْءٍ نَأْخُذْهُ عَنْكَ، وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا. فَقَالَ " آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الإِيمَانِ بِاللَّهِ ـ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامُ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ، وَأَنْ تُؤَدُّوا إِلَىَّ خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ، وَأَنْهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُقَيَّرِ وَالنَّقِيرِ ".
Îbn Ebbas (r.a.) wiha rivayet dike: Şandeyeke ji qebîleya Ebdulqeys hat cem Resûlê Allah ﷺ û gotin:
"Em ji vê şaxa qebîleya Rebî'ayê ne û em tenê dikarin di mehên heram de werin cem te. Loma tiştekî ku em ji te hîn bibin û yên li pişt me jî gazî wê bikin, ferman bide me." Wî fermû: "Ez çar tiştan ferman didim we û ji çar tiştan jî we qedexe dikim: Îman bi Allah re" - paşê ev yek ji wan re şirove kir - "Şehadetkirina ku tu îlah nîne ji bilî Allah û ez Resûlê Allah im, lidarxistina nimêjê, dayîna zekatê û radestkirina pênciyeka (Xums) tiştên ku we di şer de xenîmet bidest xistine. Û ez we ji bikaranîna Dubba, Hentem, Muqeyyer û Neqîr qedexe dikim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bingehên baweriyê hîn dike û hin qabên vexwarinê qedexe dike.
Şandeya eşîra Abd al-Qays got ku wan tenê di mehên pîroz de dikarîbû serdana Pêxember ﷺ bikin û rêbername xwest ku wê ji gelê xwe re veguhêzin.
Alîkariya pereyî ya ferz e ku misilman, dema hin şert tên bicihanîn, ji malê xwe dide.
Pênceyek ji destkeftiya şerê ye ku li gorî rêzikên Îslamê tê dayîn.
Cureyên qabên ku di wê demê de tê de vexwarinên serxweşker dihatin amadekirin; qedexekirin ji bo pêşîgirtina li çêbûn û bikaranîna wan bû.
Zanyarên klasîk ji vê riwayetê derdixin ku bawerî hem şahidiya baweriyê hem jî kirinên ferz, di nav de nimêj û zekat, dihewîne. Çar mezhebên fiqhê nimêj û zekat wekî erkên ferz nas dikin û dayîna xumusê di çarçoveya rêzikên destkeftiya şerê de dinirxînin. Qabên hatine behskirin hatin qedexekirin ji ber ku vexwarin dikaribû tê de bifermente û serxweşker bibe; zanyar vê yekê bi qedexeya giştî ya madeyên serxweşker ve girêdidin, ne bi qedexeyeke herdemî ya her qabiya bi wê şiklê.
- Erkên bingehîn ên Îslamê hîn bibe û zanîna pêbawer bi baldarî bigihîne malbat û civaka xwe.
- Nimêjên xwe di demên diyarkirî de bike û dema zekat ji te re ferz be, wê bide.
- Ji her tiştê ku dibe sedema serxweşiyê dûr bikeve û tiştên ku hiş û îbadeta te diparêzin hilbijêre.
Ev riwayet Îslamê wekî li ser pênc stûnên bingehîn hatiye avakirin vedibêje, û bi vî awayî bi giraniya ku li vir ji bawerî, nimêj û zekatê re tê dayîn ve girêdayî ye.
Sahih al-Bukhari · #8 (Sahih)Ev hedîs jî şahidiya baweriyê, nimêj û zekatê wekî erkên bingehîn dibêje.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.