Telaq · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 5268

Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Telaq
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Farwa ibn Abu al‑Maghraji al‑Bukhari re vegotفَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ
  2. 2Ali ibn Mushirعَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ
  3. 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
  4. 4Bavê wî, Urwaأَبِيهِ
  5. 5Aishaعَائِشَةَ
  6. 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْعَسَلَ وَالْحَلْوَاءَ، وَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنَ الْعَصْرِ دَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ، فَيَدْنُو مِنْ إِحْدَاهُنَّ، فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ، فَاحْتَبَسَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَحْتَبِسُ، فَغِرْتُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ، فَسَقَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً، فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ‏.‏ فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ إِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ، فَإِذَا دَنَا مِنْكِ فَقُولِي أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لاَ‏.‏ فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ‏.‏ وَسَأَقُولُ ذَلِكَ، وَقُولِي أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ ذَاكِ‏.‏ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَامَ عَلَى الْبَابِ، فَأَرَدْتُ أَنْ أُبَادِيَهُ بِمَا أَمَرْتِنِي بِهِ فَرَقًا مِنْكِ، فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا قَالَتْ لَهُ سَوْدَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ ‏"‏‏.‏ فَقَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَارَ إِلَىَّ قُلْتُ لَهُ نَحْوَ ذَلِكَ، فَلَمَّا دَارَ إِلَى صَفِيَّةَ قَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ‏.‏ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي‏.‏

Werger

Ferwetê kurê Ebû El-Meğra ji me re got: Eliyê kurê Mushir ji me re got: Hişamê kurê Urwe ji bavê xwe, ew jî ji Ayişeyê (Xwedê jê razî be) ragihand û got: Resûlullah ﷺ hez ji hingiv û tiştên şîrîn dikir. Gava ku ji nimêja efsarê vedigeriya, diçot ba jinên xwe û li cem yekê ji wan rûdinişt. Carekê çû ba Hefseyê keça Umer û ji ya her tim zêdetir li cem wê ma. Min çavnebarî kir û sedema wê pirsî. Ji min re hat gotin ku jineke ji qewmê wê tûrekê hingiv diyarî wê kiriye û wê jî jê vexwarinek çêkiribû û da Pêxember ﷺ vexwar. Min got:

"Bi Xwedê sond, em ê ji bo vê yekê hîleke bikin." Paşê min ji Sewdeya keça Zem'e re got: "Ew ê were ba te; gava nêzîkî te bibe, bêje: 'Te meẍafîr xwariye?' Ew ê bibêje: 'Na.' Hingê jê re bêje: 'Ev bêhna ku ez ji te distînim çi ye?' Ew ê bibêje: 'Hefseyê qedehek hingiv da min vexwar.' Hingê jê re bêje: 'Mêşhingivên wê ava dara urfûtê mêtine.' Ez ê jî wiha bibêjim. Ey Sefiyye, tu jî wiha bêje." Sewde dibêje: "Bi Xwedê sond, hema ku ew li ber derî sekinî, ji tirsa te min xwest ku fermana te bicîh bînim. Gava nêzîkî wê bû, Sewdeyê got: 'Ey Resûlullah ﷺ! Te meẍafîr xwariye?' Wî got: 'Na.' Wê got: 'Hingê ev bêhna ku ez ji te distînim çi ye?' Wî got: 'Hefseyê qedehek hingiv da min vexwar.' Wê got: 'Mêşhingivên wê ava dara urfûtê mêtine.' Gava hat ba min, min jî wiha got. Gava çû ba Sefiyyeyê, wê jî wiha got. Gava dora wî hat ser Hefseyê, wê got: 'Ey Resûlullah ﷺ! Ma ez ji wê hingivê bidim te vexwar?' Wî got: 'Pêdiviya min pê tune ye.' Sewde dibêje: 'Bi Xwedê sond, me ew ji wê mehrûm kir.' Min jê re got: 'Bêdeng be.'

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Aisha vedibêje ka çawa çavnebariya kir ku Pêxember ﷺ dev ji hingivînê berde.

Paşxane û sedem

Aisha vedibêje ku ew çavnebû dema Pêxember ﷺ piştî nimêja Asrê li cem Hafsa demeke dirêjtir ma, ji ber ku Hafsa vexwarineke bi hingivînê dabû wî. Ew bi Sawda û Safiyya re li hev kir ku ji wî li ser bîhnekê ya nexweş bipirsin; paşê wî got ku êdî wê vexwarinê naxwaze.

Wateya peyvên dijwar
Maghafir

Şîre an jî rezîneke nebatiyê ku bêhna wê wekî nexweş dihat hesibandin.

Urfut

Darek ku bêhna wê di vegotinê de tê gotin da ku tam an bêhna nexweş bi hingivînê ve girêbide.

Tûrikê çermî yê hingivînê

Qabeke çermî ku hingivîn tê de dihat parastin.

Zanyar ji vê çi derdixin

Şîrovekarên klasîk vê vegotinê di çarçoveya ayetên derbarê qedexekirina tiştên ku Xwedê destûr daye de nîqaş dikin. Pêxember ﷺ hingivîn bi awayekî hiqûqî qedexe nekir; tenê bi xwe dev jê berda. Ji ber vê yekê, alim cudahiya di navbera soza kesane an xweparastinê û sondxwarineke girêdayî de dikin; encamên sondê bi gotin û niyeta kesê ve girêdayî ne. Mezhebên hiqûqî van rewşan di nav qaîdeyên sondan û qedexekirina tiştên destûrdayî de dinirxînin: tenê gotineke kesekî tiştê destûrdayî ji bo kesên din bixweber qedexe nake. Vegotin herwiha nîşan dide ku hestên mirovî yên wek çavnebûnê di jiyana malbatê de çêdibin, lê xapandin û zext ne rêbazên ku meriv divê wan şopîne.

Dersên ji bo îro
  1. Derbarê çavnebûn û bêewlehiyê de bi hevjîna xwe re bi rastî biaxive, bêyî ku tu kesekî din bike bin zextê.
  2. Cudahiya di navbera biryara kesane ya devjêberdanê û gotineke ku li gorî qaîdeyên Îslamê wek sond tê hesibandin de bibîne.
  3. Tiştên ku Xwedê destûr daye qedexe îlan neke; di mijara sondeke girêdayî de şêwira alimê pispor bistîne.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.