Sahih al-Bukhari, hedîsa 5381
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ، فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَىْءٍ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ، ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتِ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ، ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ ثَوْبِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ، ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ، فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " بِطَعَامٍ ". قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ مَعَهُ " قُومُوا ". فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ، فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّاسِ، وَلَيْسَ عِنْدَنَا مِنَ الطَّعَامِ مَا نُطْعِمُهُمْ. فَقَالَتِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ أَبُو طَلْحَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى دَخَلاَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ ". فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً لَهَا فَأَدَمَتْهُ، ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا، ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ أَذِنَ لِعَشَرَةٍ، فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا، وَالْقَوْمُ ثَمَانُونَ رَجُلاً.
Enes bin Malik (x.j.b) wiha rivayet dike: Ebû Talha ji Umm Suleym re got:
"Min dengê Resûlullah ﷺ bihîst, ew qels bû û min tê de birçbûn hîs kir. Gelo tiştekî te yê xwarinê heye?" Wê çend nanên ceh derxistin, paşê rûpoşa xwe derxist û nan bi beşekî wê pêça, paşê ew xist bin kincê min û beşê mayî li dora laşê min pêça û ez şandim cem Resûlullah ﷺ. Ez bi wê çûm û min Resûlullah ﷺ di mizgeftê de ligel hinek kesan dît. Ez li ber wan sekinîm û Resûlullah ﷺ ji min re got: "Te Ebû Talha şandiye?" Min got: "Erê." Got: "Bi xwarinê?" Min got: "Erê." Hingê Resûlullah ﷺ ji yên ligel xwe re got: "Rabin!" Ew rabûn û ez li pêşiya wan çûm heta ku ez gihîştim cem Ebû Talha. Ebû Talha got: "Ya Umm Suleym! Resûlullah ﷺ ligel xelkê hatiye, lê cem me xwarina ku em bidin wan tune ye." Wê got: "Allah û Resûlê Wî baştir dizanin." Paşê Ebû Talha derket heta ku rastî Resûlullah ﷺ hat û her duyan ketin hundir. Resûlullah ﷺ got: "Ya Umm Suleym, tiştê cem te bîne." Wê ew nan anî. Pêxember ﷺ ferman da ku ew were perçekirin û Umm Suleym tûrikekî rûnê xwe zext kir û tevli nan kir. Paşê Resûlullah ﷺ tiştê ku Allah xwestibû got (dua kir) û paşê got: "Destûrê bide deh kesan." Destûr hat dayîn, wan xwar heta ku têr bûn û derketin. Paşê got: "Destûrê bide deh kesên din." Wan jî xwar heta têr bûn û derketin. Dîsa got: "Destûrê bide deh kesan." Wan jî xwar heta têr bûn û derketin. Vêca deh kesên din hatin destûrkirin û hemû xelkê xwar û têr bûn, û hejmara wan heştê mêran bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwarinekî biçûk bi mûcîzeya bereketê heştê mêran têr kir.
Beremeta Allahê ku bi saya wê tiştekî baş berhem dide û têrker dibe.
Nanê ku ji ceh, cureyek genimê zexelî, tê çêkirin.
Tûrikek ji çermê heywanan ku tê de rûn an jî rûnê hişk dihat parastin.
Zanyarên klasîk vê bûyerê wek mûcîzeyekê dibêjin ku Allah ew daye Pêxember ﷺ: hindik xwarin ji bo komeke mezin bes bû. Ew ji vê yekê jî derdixin ku divê mirov li gorî derfetên xwe mêvanan bi xêrhatinê pêşwazî bike û kêmasî nebe astengiya dilfirehiyê. Pêxember ﷺ hişt ku mirov bi koman bixwin; ev rêxistina bi baldarî û lênêrîna mêvandar nîşan dide. Ji bo bereketa xwarinê dua kirin jî guncaw e.
- Ya ku heye bi mêvanan re parve bike, her çend xwarina te hindik be.
- Ji Allahê ji bo xwarinê bereket bixwaze û ji tiştê ku heye spasdar be.
- Mêvanperweriyê bi baldarî rêxistin bike da ku her kes bi aramî û bi rêzdarî bixwe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.