Sahih al-Bukhari, hedîsa 5411
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبَّاسٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَسَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا بَيْنَ أَصْحَابِهِ تَمْرًا، فَأَعْطَى كُلَّ إِنْسَانٍ سَبْعَ تَمَرَاتٍ، فَأَعْطَانِي سَبْعَ تَمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ حَشَفَةٌ، فَلَمْ يَكُنْ فِيهِنَّ تَمْرَةٌ أَعْجَبَ إِلَىَّ مِنْهَا، شَدَّتْ فِي مَضَاغِي.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Rojekê Pêxember ﷺ di nav hevalên xwe de xurme parve kirin û ji her kesî re heft xurme dan. Ji min re jî heft xurme dan ku yek ji wan hişk û req bû. Lê belê, tu xurmeyek ji wan xurman ji wê yekê bêtir li dilê min neçû; çimkî ew bû sedem ku ez dirêjtir cûn bikim.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebu Hureyre heta xurmayekî hişk jî bi qîmet dizanî, ji ber ku dirûna wê demeke dirêj digirt.
Xurmayeke hişk û dijwar ku dirûnkirina wê demeke dirêjtir dixwest.
Kesên ku Pêxember ﷺ dîtin û bawerî pê anîn.
Zanyar di vê rîwayetê de mînakek ji razîbûna bi tiştê heyî û nirxandina tiştên hêsan dibînin. Ev tercîhek kesane vedibêje, ne fermanek e ku mirov xwarina hişk hilbijêre. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî ji vê derbarê xurman de qaîdeyek taybet dernaxînin.
- Nirxê xwarina xwe bizane, heta heke ew sade be jî.
- Li ser xwarinê û pêdiviyên biçûk ên rojane bi rêz biaxive.
- Bi aramî bixwe û li ser ni‘metên ku werdigî bifikire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.