Sahih al-Bukhari, hedîsa 5434
Abu Masud al-Ansari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Abu Mas'ud al‑Ansari
- 1Muhammad ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Abu Wailأَبِي وَائِلٍ
- 5Abu Mas'ud al‑Ansariأَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ مِنَ الأَنْصَارِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ، وَكَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَقَالَ اصْنَعْ لِي طَعَامًا أَدْعُو رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ، فَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ، فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكَ دَعَوْتَنَا خَامِسَ خَمْسَةٍ وَهَذَا رَجُلٌ قَدْ تَبِعَنَا، فَإِنْ شِئْتَ أَذِنْتَ لَهُ، وَإِنْ شِئْتَ تَرَكْتَهُ ". قَالَ بَلْ أَذِنْتُ لَهُ. قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيْلَ يَقُولُ إِذَا كَانَ الْقَوْمُ عَلَى الْمَائِدَةِ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يُنَاوِلُوا مِنْ مَائِدَةٍ إِلَى مَائِدَةٍ أُخْرَى وَلَكِنْ يُنَاوِلُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فِي تِلْكَ الْمَائِدَةِ أَوْ يَدَعُ
Ebû Mes'ûd el-Ensarî ragihand: Di nav Ensaran de mêrek hebû ku jê re digotin Ebû Şu'eyb û xulamê wî yê qesab hebû. Wî ji xulamê xwe re got:
"Xwarinekê amade bike da ku ez Resûlullah ﷺ û çar kesên din wek pênc kesan vexwînim." Vêca wî Resûlullah ﷺ û çar kesên din vexwendin, lê mêrekî din li pey wan hat. Hingê Pêxember ﷺ ferman kir: "Te em wek pênc kes vexwendine, lê ev mêr li pey me hatiye. Heke tu bixwazî dikarî destûrê bidî wî, û heke tu bixwazî dikarî wî nehêlî." Mêvanvan got: "Na, min destûr da wî." Muhemmed bin Yûsif dibêje: Min bihîst ku Muhemmed bin Ismaîl digot: Dema ku kom li ser sifreyê bin, mafê wan tune ku ji sifreyekê derbasî sifreyeke din bikin, lê dikarin di heman sifreyê de xwarinê bidin hevdu; yan jî divê wê wiha bihêlin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mêvan biryarê dide ka mêvanekî zêde yê bênêvahat tê xêrhatin an na.
Niștecîhên Medîneyê ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê.
Pêxember ﷺ bi çar mêvanên din re hatibû vexwendin.
Mêrekî ku di xizmeta Abu Shu'aib de bû û wek qesab dixebitî.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku mêvanekî bêvexwendin divê bêyî destûrê tenê xwe li xwarinê nexe: mêvanxwe divê razî be, û Pêxember ﷺ ji bo rêzgirtinê biryara wî hişt. Mêvanxwe dikare mêvanê zêde jî red bike û ev yek bi xwe ne bêedebî ye. Gotina dawî ya al-Buxarî herwiha nîşan dide ku mêvan dikarin li heman maseyê xwarinê bidin hev, lê divê wê ji maseyeke din neynin.
- Berî ku tevî xwarinê bibî, ji mêvanxwe destûrê bixwaze.
- Dema mêvanekî zêde hebe, eşkere bike ku mêvanxwe azad e ku biryarê bide.
- Xwarinan bi kesên li heman maseyê re parve bike, lê xwarinê ji maseyeke din neyne.
Enes vedibêje ka çawa bi Pêxember ﷺ re çû xwarinekê cem terzekî; ev rivayet awayê muamele bi vexwendin û mêvanan ronî dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #15 (Sahih)Ev hedîs teşwîq dike ku bi cîran re baş bê tevdigerin û rêzê li mêvan bigirin; ev yek bi muameleya bi baldarî bi mêvanan re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.