Sahih al-Bukhari, hedîsa 5479
Abdullah ibn Mughaffal rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mughaffal hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ـ وَاللَّفْظُ لِيَزِيدَ ـ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ لاَ تَخْذِفْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْخَذْفِ ـ أَوْ كَانَ يَكْرَهُ الْخَذْفَ ـ وَقَالَ " إِنَّهُ لاَ يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلاَ يُنْكَى بِهِ عَدُوٌّ، وَلَكِنَّهَا قَدْ تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَ ". ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ الْخَذْفِ. أَوْ كَرِهَ الْخَذْفَ، وَأَنْتَ تَخْذِفُ لاَ أُكَلِّمُكَ كَذَا وَكَذَا.
Ji Ebdullah bin Muxeffel (r.a) hatiye rivayetkirin ku wî mêrek dît ku bi du tiliyan kevir davêje. Wî jê re got:
"Keviran neavêje! Çimkî Resûlê Xwedê ﷺ avêtina keviran a bi vî awayî qedexe kiriye (an jî ji wê hez nedikir)." Û got: "Bi vê yekê ne nêçîr tê girtin û ne jî dijmin tê birîndarkirin, lê belê dibe ku diranekê bişkîne an çavekî derxe." Paşê, wî dîsa ew mêr dît ku keviran davêje. Hingê jê re got: "Min ji te re gotibû ku Resûlê Xwedê ﷺ avêtina keviran qedexe kiriye (an jî ji wê hez nedikir), lê tu dîsa dikî! Ez ê êdî bi qasî filan û bêvan deman bi te re axaftinê nekim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Avêtina keviran ji bo nêçîrê bêfeyde ye û dikare birînên giran çêbike.
Bi tiliyên xwe avêtin an fîrandina kevirên biçûk.
Çavê bi giranî birîndar kirin an korî çêkirin.
Zanyar ji vê derdixin ku avêtina kevirên biçûk nayê pesindan: ew ne ji bo nêçîrê û ne jî li dijî dijminekê bi bandor e, lê dikare bibe sedema birîndarbûnê. Riwayet herwiha tekez dike ku kesê ku rêberiya pêxemberî paşguh dike, dikare bi awayekî guncan were şîretkirin. Piştî hişyariyekê ya dubare, Abdullah ibn Mughaffal wek şîretê demkî axaftin rawestand; ev ne bangeke giştî ye ku mirov demeke dirêj ji yên din dûr bikeve.
- Tiştan bi awayekî bikar neyîne ku dikare kesên din birîndar bike, heta ger ji bo lîstikê be jî.
- Dema tu kesekî şîret dikî, sedemê wê eşkere bibêje: ev tevger bêfeyde ye û dikare zirarê bide.
- Heke kesek piştî hişyariyekê ya bi dilovanî bidome, awayekî guncan û sînorkirî hilbijêre ku nerazîbûna xwe ji tevgerê nîşan bidî.
Ev riwayeta sahîh a ji Adi ibn Hatim rêzikên nêçîrê vedibêje û mijara tevgera berpirsiyar di nêçîrê de temam dike.
Sahih al-Bukhari · #5478 (Sahih)Ev riwayet li ser nêçîrê ye û dike ku hişyariya li dijî awayekî neguncan û zirardar ê nêçîrê di çarçoveya xwe de were fêmkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.