Sahih al-Bukhari, hedîsa 5782
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عُتْبَةَ بْنِ مُسْلِمٍ، مَوْلَى بَنِي تَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، مَوْلَى بَنِي زُرَيْقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ، فَلْيَغْمِسْهُ كُلَّهُ، ثُمَّ لْيَطْرَحْهُ، فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ شِفَاءً وَفِي الآخَرِ دَاءً ".
Ebû Hureyre (razîyallahu anh) ragihand ku Resûlê Allah ﷺ got:
"Dema ku mêşek bikeve nav firaxa yekî ji we, bila wê bi temamî têxe nav şilekê û paşê bavêje; çimkî di yek ji baskên wê de nexweşî heye û di yê din de jî derman e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ diyar dike ku mêş xwedî yek baskê bi nexweşî û yek baskê bi dermanê ye.
Fincan, tas an jî tiştekî din ku tê de xwarin an vexwarin heye.
Tişt bi tevahî di nav şilavê de xistin.
Tiştek ku alîkariya li hember nexweşiyê dike.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, rêberiya binavkirina mêşê bi tevahî berî rakirina wê nîqaş dikin. Ew van gotinan wekî danasîna taybetmendiyên hem zirardar û hem jî şîfadar dibînin. Ev rêberiya pratîkî dema ku kesek dixwaze qedehê biparêze derbasdar e; ew kesî neçar nake ku naveroka wê vexwe. Divê di heman demê de rêgezên paqijiya Îslamî û dûrketina ji zirarê jî bên parastin.
- Heke dixwazî naveroka qedehê biparêzî, vê rêberiyê bişopîne: mêşê bi tevahî binav bike û paşê wê rake.
- Kesî neçar neke ku xwarin an vexwarinê bikar bîne, heke ji wê nefret dike.
- Dema nexweş bibî, gavên guncaw bavêje û heke pêwîst be şêwirdariya pispor bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.