Sahih al-Bukhari, hedîsa 60
Abdullah ibn Amr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Amr hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، عَارِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ تَخَلَّفَ عَنَّا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا، فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقَتْنَا الصَّلاَةُ وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ، فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا، فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ " وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ ". مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا.
Ji Ebdullah kurê Emr (rz) hatiye vegotin: Di seferekê de Pêxember ﷺ ji me paş ve ma. Dema ku wextê nimêjê teng bûbû û em destnimêj digirtin, ew gihîşt me. Me tenê destên xwe yên şil li ser lingên xwe didan û me ew bi temamî neşûştibûn. Hingê Pêxember ﷺ bi dengekî bilind du an sê caran bang kir û got: "Wey li wan topikan (beşa pişt a lingan) ji agir!"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema wudûyê de divê ling bi tevahî bên şuştin, tevî pêşikan.
Paşojîna ayînî ya ku misilman berî nimêjê dike.
Beşa paşiya lingan, li jorê binî.
Hişyariyek giran ji bo wan kesan ku di dema paşojînê de pêşikan neşon.
Zanyar ji vê derdixin ku divê di dema wudûyê de ling bên şuştin û av jî bigihîje pêşikan. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî, dema ku îstîsnayeke derbasdar tune be, şuştina lingan tevî pêşik û qijikan ferz dibînin. Hişyarî diyar dike ku lez ne sedem e ku beşek ji laş hişk bimîne.
- Di dema wudûyê de kontrol bike ka av digihîje beşa paşiya her du pêşikan jî.
- Ji bo şuştinê demeke têr veqetîne, heta ku dema nimêjê jî ketibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.