Sahih al-Bukhari, hedîsa 6061
Abu Bakra rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Adamji al‑Bukhari re vegotآدَمُ
- 2Shu'baشُعْبَةُ
- 3Khalidخَالِدٍ
- 4Abd ar‑Rahman ibn Abu Bakraعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ
- 5Bavê wî, Abu Bakraأَبِيهِ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، ذُكِرَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَثْنَى عَلَيْهِ رَجُلٌ خَيْرًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَيْحَكَ قَطَعْتَ عُنُقَ صَاحِبِكَ ـ يَقُولُهُ مِرَارًا ـ إِنْ كَانَ أَحَدُكُمْ مَادِحًا لاَ مَحَالَةَ فَلْيَقُلْ أَحْسِبُ كَذَا وَكَذَا. إِنْ كَانَ يُرَى أَنَّهُ كَذَلِكَ، وَحَسِيبُهُ اللَّهُ، وَلاَ يُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا ". قَالَ وُهَيْبٌ عَنْ خَالِدٍ " وَيْلَكَ ".
Adem ji me re ragihand, Şu‘be ji me re ragihand, ji Xalid, ji Ebdurehman kurê Ebû Bekre, ji bavê wî, ku mêrek li cem Pêxember ﷺ hat behskirin û mêrekî din ew bi xêr û başî gelek pesnê wî da. Pêxember ﷺ got:
"Xwedê rehma xwe li te bike! Te stûyê hevalê xwe jê kir." Pêxember ﷺ vê gotinê çend caran dubare kir û paşê got: "Eger yek ji we bêguman bixwaze kesekî pesnê wî bide, bila bibêje: 'Ez wisa difikirim ku ew filan e', eger bi rastî wisa bifikire. Lê belê hesabê wî tenê li cem Allah e û tu kes nikare li hember Allah kesekî pak û temîz derxe." (Di riwayeta Wuheyb de ji Xalid, li şûna "Xwedê rehma xwe li te bike", gotiye: "Heyf li te be!")
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pesn dikare zirarê bide; bi nermî biaxive û tu kesî li ber Allah paqij îlan neke.
Gotineke mecazî ye ji bo zirara ku pesnê zêde dikare bide, wekî xwe-perestî an xwe zêde nirxandin.
Ravekirineke hişyar e ku eşkere dike axêver tenê hesta xwe ya kesane dibêje.
Tenê Allah rastiya hundirîn û rewşa dawî ya kesekî dizane.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pesnê zêde xeternak e, nemaze dema ku dikare kesekî bike serbilind an nîşan bide ku li ser hundira wî dadweriyek hatiye kirin. Dema sedemeke baş hebe ku kesek were pesindan, divê axêver xwe bi tiştên ku bi rastî dizane sînordar bike û gotinên xwe wekî hesteke kesane pêşkêş bike. Zêdekirina ku Allah dê li ser wî biryarê bide, tekez dike ku mirov nikare li ber Allah li ser paqijiya kesekî biryareke dawî bide. Ji ber vê yekê, ev gotin her cure nirxandina rast û guncaw qedexe nake, lê mirov teşwîqî xwe-girtin û nermiyê dike.
- Kesekî tenê ji bo taybetmendiyên ku te bi xwe dîtine pesin bide û di gotinên xwe de pîvanê biparêze.
- Pesindana xwe wekî hesta xwe ya kesane bibêje, ne wekî biryareke dawî li ser karakterê kesekî.
- Pesnê bi nermî qebûl bike û bîr bîne ku Allah rewşa te ya rastîn dizane.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.