Sahih al-Bukhari, hedîsa 6158
Umm Hani bint Abi Talib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Hani bint Abi Talib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ، وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ ". فَقُلْتُ أَنَا أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ. فَقَالَ " مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ ". فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غَسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ، مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً قَدْ أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ ". قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَاكَ ضُحًى.
Ebdullah kurê Mesleme ji me re vegot: Ew ji Malik, ji Ebû en-Nedr - azadkiriyê Umer kurê Ubeydullah - vegotiye ku Ebû Murre - azadkiriyê Ummu Hanî keça Ebû Talib - jê re gotiye: Min bihîst ku Ummu Hanî keça Ebû Talib digot: 'Di sala Fetha Mekeyê de ez çûm cem Resûlullah ﷺ û min dît ku ew xwe dişon, û keça wî Fatime ew vedişart. Min silav da wî, wî got:
"Ev kî ye?" Min got: "Ez Ummu Hanî me, keça Ebû Talib." Wî got: "Xêr hatî ey Ummu Hanî!" Dema ku ew ji xweşûştina xwe farix bû, rabû û di nav cilkekî tenê de pêçayî heşt rekat nimêj kir. Gava ku ji nimêjê vegeriya, min got: "Ey Resûlullah! Kurê diya min îdia dike ku ew ê zilamekî bikuje ku min ew daye penahê, yanî filan kurê Hubeyra." Resûlullah ﷺ got: "Ey Ummu Hanî! Me ew kesê ku te daye penahê, daye penahê." Ummu Hanî got: 'Ev yek di dema nîvro de (duha) bû.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Umm Hani ji bo parastina ku da, rêz hat girtin, û Pêxember ﷺ di nîvro de heşt rekeʿet nimêj kir.
Ev bûyer di sala Fetihkirina Mekkeyê de qewimî. Umm Hani ji Pêxember ﷺ xwest ku ji zilamekî re parastinê peyda bike; wê ew zilam penaber kiribû.
Ji kesekî re ewlehiyê misoger kirin, da ku kesên din nikaribin êrîşî wî bikin.
Heşt yekeyên nimêjê; her rekeʿet beşek ji nimêja Îslamî ye.
Beşa sibehê ya piştî hilatina rojê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku jinek misilman dikare parastinê soz bide û civak divê wê sozê rêz bigire. Fiqhzan şert û sînorên rastîn ên vê parastinê nîqaş dikin; mezheb di bingehê de qebûl dikin ku amaneke derbasdar, yanî sozdayîna ewlehiyê, divê bê bicihanîn. Nimêja heşt rekeʿetan di nîvro de delîlek e ji bo nimêja duha. Nîşandana Fatimê, ku Pêxember ﷺ diparast, girîngiya nixumandinê û haya di dema şuştinê de destnîşan dike.
- Soza derbasdar a ewlehiyê pêk bîne û kesê ku te ewlehî dayê biparêze.
- Heke dikarî, nimêja duha têxe nav rêça xwe ya sibehê.
- Dema xwe dişoyî, nepenîtiyê biparêze û laşê xwe bi awayekî guncaw binixumîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.