Sahih al-Bukhari, hedîsa 6327
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ سُعَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} أُنْزِلَتْ فِي الدُّعَاءِ.
Elî (r.a.) ragihand: Malik kurê Su'eyr (r.a.) ragihand: Hişam kurê Urwe (r.a.) ji bavê xwe, ew jî ji Aişeyê (r.a.) ragihandin: Ayeta {Ne nimêja xwe bilind bixwîne û ne jî pir nizm bixwîne} (17:110) di derbarê duayê de hatiye nazilkirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Qur’an van ayetan bi nîzamî di duayan de girêdide.
Bangewaziyeke kesane ye ku tê de mirov ji Allah alîkarî, rêberî an lêborînê dixwaze.
Bi qasî ku dengê te bêhewce gelek bilind bibe, dua neke.
Wisa bêdeng dua neke ku tu xwe baş nebihîzî.
Şirovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Kesîr, vê şiroveya Aîşeyê ya derbarê Qur’an 17:110 de vedibêjin: ayet rêyek navîn di navbera bangkirina Allah bi dengekî bilind û pispisîna pir nizm de hîn dike. Ev beş wekî rêbernameyek ji bo xwendina Qur’anê di nimêjê de jî tê şirovekirin; sepandina wê ya rast bi kontekst û awayê nimêjê ve girêdayî ye.
- Bi baldarî û bi dengekî ku ji te re guncaw e bangî Allah bike, bêyî ku bêhewce dengê xwe bilind bikî.
- Di dua kirinê de nîzamî biparêze: wisa nizm dua neke ku tu xwe nebihîzî.
- Ayetên Qur’anê di konteksta xwe de bixwîne û dema pirsyarên derbarê sepandina wan de derketin, şiroveyên pêbawer bixwîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.