Sahih al-Bukhari, hedîsa 6512
Abu Qatada ibn Rib'i rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Isma'ilji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Muhammad ibn Amr ibn Halhalaمُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ
- 4Ma'bad ibn Ka'b ibn Malikمَعْبَدِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Abu Qatada ibn Rib'i al‑Ansariأَبِي قَتَادَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ الأَنْصَارِيِّ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُرَّ عَلَيْهِ بِجِنَازَةٍ فَقَالَ " مُسْتَرِيحٌ، وَمُسْتَرَاحٌ مِنْهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْمُسْتَرِيحُ وَالْمُسْتَرَاحُ مِنْهُ قَالَ " الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ يَسْتَرِيحُ مِنْ نَصَبِ الدُّنْيَا وَأَذَاهَا إِلَى رَحْمَةِ اللَّهِ، وَالْعَبْدُ الْفَاجِرُ يَسْتَرِيحُ مِنْهُ الْعِبَادُ وَالْبِلاَدُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَابُّ ".
Ebû Qetade bîn Rib'î el-Ensarî (r.a.) wiha rivayet kiriye: Cenazeyek li ber Resûlullah ﷺ derbas bû, wî ferman kir:
"Yê ku rehet dibe an yê ku jê tê rehetkirin." Gotin: "Ya Resûlallah! Yê ku rehet dibe û yê ku jê tê rehetkirin kî ye?" Ferman kir: "Bendeyê bawermend ji zehmet û êşên dinyayê rehet dibe û ber bi rehmeta Allah ve diçe; lê bendeyê gunehkar, mirov, welat, dar û ajel jê rehet dibin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mirin bawerî ji giraniyên jiyana dinyayê û yên din jî ji gunehkar xelas dike.
Ya yekem kesekî nîşan dide ku bixwe aramî dibîne; ya duyem kesekî ku kesên din ji tevgera wî ya zirardar xelas dibin.
Gunehkarekî ku xwe dide ser bêfermankirinê û dikare bi tevgera xwe zirarê bide kesên din.
Îmtîhan, hewldan û zehmetiyên ku mirov di jiyana xwe ya li ser rûyê erdê de dibîne.
Zanyarên klasîk rave dikin ku mirin ji bo bawermend derbasbûna ji îmtîhanên dinyayê ber bi rehma Allah ve ye, di heman demê de mirov û afirîdeyên din dikarin ji zirara gunehkarekî xelas bibin. Ev peyv bingehekê nadin ku mirov bêyî zanîna aqibeta dawî ya miriyekî li ser wî biryar bide; ew cureyên giştî yên mirovan vedibêjin û destnîşan dikin ku hesabdan li cem Allah e. Çar mezhebên fiqhê di muameleya bi miriyan re tekez dikin ku merasimên cenazeyê yên fermankirî bên kirin û ji gotinên bêbingeh ên derbarê aqibeta dawî ya kesekî bên dûrketin.
- Hilbijartinên xwe yên rojane binirxîne û bipirse ka tu ji kesên din re başiyê dikî an zirarê didî.
- Bîranîna mirinê bike teşwîqek ji bo tobe, vegerandina mafan û kirinên baş ên dilsozane.
- Derbarê aqibeta dawî ya miriyekî de bi ihtiyat biaxive û hukmê wê ji Allah re bihêle.
Ev rivayet heman vegotina ji Ebu Qatada derbarê gotina ku di dema derbasbûna merasîma cenazeyê de hatiye gotin vedibêje û bi vî rengî çarçoveya wê zelal dike.
Sahih al-Bukhari · #6514 (Sahih)Ev hedîs vedibêje ku çi bi mirî re diçe û çi li dû wî dimîne; ev yek bi ramana li ser mirin û hesabdanê ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.